Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750719-7240S1

Date of Document: 1996-10-10

خوشنويسان قرآن مجيد ابوالحسن علاءالدين علي بن هلال معروف به ابن بواب (متوفي 423 هجري قمري ) بزرگترين هنرمند خوشنويسي است كه خط نسخ را به عنوان خط مناسب كتابت كلام الله معرفي كرد. ياقوت مستعصمي نيز يكي از نوابغ هنر خوشنويسي است و به تاريخ 669 هـ. ق قرآني را به سه خط ثلث و نسخ و ريحان نگاشت. در عصر تيموريان خوشنويسي قرآن مجيد پيشرفت كرد. بايسنقر ميرزا فرزند شاهرخ از بزرگترين ثلت نويسان تاريخ تمدن اسلامي محسوب مي شود. تعدادي از صفحات قرآني كه به قطع بزرگ و خط محقق منسوب به وي موجود است، معروفيت جهاني دارد. سلطان ابراهيم ميرزا، برادربايسنقر نيز خوشنويس معروفي بود. قرآني از او به خط محقق وريحان در شيراز باقي مانده است. با پيدايش خط نستعليق در قرن نهم، خوشنويسان اين زمان از اين خط براي نگارش كتاب خدا استفاده كردند. فاتحه الكتاب نستعليق ميرعماد شهرت فراواني يافته است. استاد حسن ميرخاني نيز قرآني به اين خط نگاشته است. تعدادي از خوشنويسان نيز با استفاده از خط شكسته نستعليق، برخي از سوره هاي قرآن را نگاشته اند. خوشنويسان مكتبخطنسخ ايراني از جمله ميرزا احمدنيري نيز قرآن را با اين خطكتابت كرده اند. قرآنهايي به شيوه نسخ ايراني از عصر صفويه به بعدباقيمانده است. در دوره قاجاريه نيز خوشنويسان نسخ، مانندارسنجاني در كتابت قرآن مجيددرخشيده اند. خوشنويسان قرآن مجيددر دوران معاصر همچون ميرزا طاهرخوشنويس، احمد نجفي زنجاني معصومي و حبيبالله فضائلي نيز هركدام آثار برجسته و ارزنده اي ازخود بجا گذارده اند.