Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750718-7152S1

Date of Document: 1996-10-09

شيوه هاي رعايت اصول اخلاقي در رسانه ها اخلاق رسانه ها (بخش آخر ) اما از چه راههايي مي توان رعايت اصول اخلاقي در حرفه خبرنگاري و گزارشگري و به طور كلي در رسانه ها را تضمين كرد. ارائه يك تضمين صددرصد غيرممكن است ولي مي توان موارد نقض را كاهش داد. راههاي پيشنهاد شده را بررسي مي كنيم: ) 10 سوگند. برخي معتقدند كه اهالي رسانه ها نيز بايدمانند بسياري ديگر ازمتخصصان (مثل پزشكان ) سوگندياد كنند تا اين سوگند مانع وساوس شيطاني براي نقض اصول اخلاقي در آنها فرض باشد بنيادين چيزي به نام سوگند آن است كه رعايت اخلاق صرفا با تضمينهاي فردي ممكن است. حتي اگر اين گزاره را بپذيريم، معلوم نيست كه سوگند روش مناسبي براي رعايت اصول اخلاقي باشد. ) 20 ارائه درسي به نام اخلاق رسانه ها در رشته هاي مربوطه يا آموزش اخلاق رسانه ها به كادر موجود. اين امر مي تواند مفيد باشد ولي در حد انتظاري كه به طور اصولي ازآموزش مي توان داشت بايد مد نظر قرار گيرد. كار آموزش، آشنايي با اصول و لوازم و تبعات نقض آنهاست، نه بيشتر. آگاهي و دانش لزوما به بايد والزام منتهي نمي شوند. موثرتر از ارائه درسي به نام اخلاق آموزش رسانه اي، اصول، مباني و دانشهاي حرفه اي است. آموزش كادر براي رسانه ها ازحيث رعايت اصول اخلاقي درآنها و اصول گرا شدن آنان چندين امتياز دارد: الف ) برخورد حرفه اي با موضوعات و پرهيز از گمراه كردن مخاطب; مثل اينكه يك خبرنويس حرفه اي تلاش مي كندتحليلهاي شخصي خويش را در ضمن خبر وارد نكند، بلكه تا حد ممكن عينيت را حفظ كند. ب ) برخورد كارشناسانه باموضوعات; به اين معني كه كاركنان رسانه ها در هر حوزه علمي (البته اگر به اصل كارشناسي باور داشته باشند ) به اهل آن رجوع بنابر مي كنند اين يك گزارشگر ساده، ديگر تحليلهاي اقتصادي از وضعيت بازار ارز ارائه نخواهد كرد. ج ) برخورد صادقانه باموضوعات; چرا كه فريبمخاطب اصولا از ديد يك كارشناس و خبره ضرورتي ندارد بلكه بايد مخاطب رابه خود جلب كرد و او را به يك مخاطب دائمي تبديل كرد. د ) برخورد بايسته باموضوعات; فقط كسي كه در يك حوزه خبر باشد مي داند كه درهر مورد و به حسب آن، چگونه بايد برخورد كند. آشنايي باروش شناسي مي تواند به فردكمك كند كه به هر موضوع، با چه شيوه اي وارد و از آن خارج شود. هـ ) برخورد عيني باموضوعات; مشكل عينيت به همان قوت و ترتيبي كه درمعرفت شناسي مطرح است مي تواند در رسانه ها نيز مطرح باشد. رسانه ها مي خواهند و ازآنها انتظار مي رود كه اولابه موضوعات جاري و عيني بپردازند و ثانيا به تحريف واقعيات متهم اگر نشوند عينيت به طور كامل ممكن نباشد (كه به نحو فلسفي ممكن نيست ) حداقلي، از آن (با توجه به معيارهاي عرفي ) ممكن است و اين با تامل كارشناسانه ممكن مي شود. ) 30 مجامع صنفي وجود رسانه اي اين مجامع علاوه بر دفاع از حقوق اعضاءبه نوعي رابطه چهره به چهره و نظارت اجتماعي در محدوده حرفه و صنف منجر مي شود. جوامعي كه به دلايل سياسي از شكل گيري اين مجامع جلوگيري مي كنند يا آنها را تضعيف مي كنند در عمل يكي از راههاي موثر نظارت و كنترل اجتماعي را منتفي مي سازند و خود را با بحرانهاي ديگري درگير مي كنند. ) 40 آيين نامه ها. تنظيم آيين نامه هايي كه از دل فعاليت روزمره رسانه هابيرون كشيده شوند، موثرترين شيوه پيشگيري از فريب و ايجاد مشكلات ناشي از آن هستند. اگر بر اساس يك آيين نامه، ضرورت داشته باشدكه مرز ميان تبليغ و برنامه (در رسانه هاي الكترونيك ) يامرز ميان گزارش و رپرتاژآگهي در رسانه هاي مكتوبروشن باشد، امكان فريب ديگران در اين گونه موضوعات به حداقل مي رسد. يا اگر مرز ميان طنز و برنامه هاي جدي روشن باشد، مخاطب مواد طنز را شوخي تلقي كرده و عكس العمل متناسب با آن را از خود بروز مي دهد.