Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750707-6388S1

Date of Document: 1996-09-28

دنياي ورزش ما همين؟ است در تهران تنها 3 نفر از 100 نفر ورزش مي كنند اشاره به گفته دكتر كاشف اخيرا مقايسه اي ميان تعداد ورزشكاران تهراني و كل جمعيت اين استان انجام شده و نتيجه تحقيق نشان مي دهد كه كمتر از 3 درصد مردان و زنان تهراني ورزش مي كنند. بعضي افراد ممكن است مشكلات مالي را به عنوان عاملي براي ورزش نكردن بدانند، ولي بسيار ديده شده است كه افرادي با درآمدهاي اندك حاضرند براي ورزش كردن پول پرداخت كنند و از شهريه اي هم كه براي عضويت دراماكن ورزشي مي پردازند راضي هستند. بسياري از مردم اعتقاد دارند كه ورزش كردن موجب سلامت جسم، روان و جامعه است ولي مشاهده مي شود درصد پائيني از آنها به ورزش مي پردازند. به گفته كارشناسان كمبود و يا عدم استفاده مطلوب از اماكن ورزشي عموما در اين زمينه يكي از عوامل بازدارنده بوده است. براي رفع اين كاستي تجهيز و نگهداري اماكن موجود براي بهره برداري از ظرفيت هاي ورزشي و همچنين سرمايه گذاري بيشتر درتوسعه و افزايش امكانات ورزشي ضروري به نظر مي رسد. در اين موردمديران و دست اندركاران ورزش بايد به ويژگيهاي مناطق مختلف ازلحاظ جمعيت، محروميت، خصوصيات جغرافيايي و فرهنگي، ميزان انحراف و نظاير آنها توجه به كنند علاوه گسترش اين مراكز به گونه اي نباشدكه تنها قابل استفاده براي گروه يا گروههاي ويژه اي از لحاظ اقتصادي و اجتماعي باشد. زيرا اين امر علاوه بر عدم تحقق توسعه و تعميم ورزش در كشور موجب نابرابريهاي اجتماعي مي شود. گزارش حاضر برخي از مسائل موجود در جامعه ورزشي را مورد توجه قرار داده است. يافته ها نشان مي دهند، در ايران از امكانات ورزشي استفاده بهينه و مطلوب نمي شود. ورزشكاران و مسئولان ورزشي كشور عموما تاكيدمي كنند كه امكانات اختصاص داده شده به بخش ورزش كافي و مناسب نيست. از سوي ديگر كارشناسان معتقدند از همين امكانات اندك نيز استفاده بهينه نمي شود. دكتر مجيد كاشف، كارشناس تربيت بدني مي گويد: بايد بابرنامه ريزي صحيح ميزان بهره وري از اماكن ورزشي را افزايش داد تابخشي از كمبودها در اين رابطه جبران شود. وي مي افزايد: بسياري از اماكن ورزشي كه دراختيار سازمان تربيت بدني و بخش خصوصي است از تجهيزات لازم برخوردار نيستند و بعضي ازاين اماكن، دوش آب گرم كه مهمترين وسيله بهداشتي است راندارند. دكتر كاشف ادامه مي دهد: شهرداري تهران در سالهاي اخير سالن هايي با تجهيزات مناسب ايجاد كرده كه موجب رفع بسياري از اين مشكلات در سطح شهر تهران شده است. مهندس فائقي معاونت فني سازمان تربيت بدني نيز مي گويد: علاوه بر كم بودن متوسط زماني كه هر ايراني به ورزش اختصاص مي دهد، مردم معمولا در ساعتهايي به ورزشگاه مي روند كه باعث مي شود اماكن ورزشي در بخشي از روز كه بيشتر حوالي ظهر است خالي بماند. وي مي افزايد: اماكن ورزشي را در ساعتهايي كه خالي هستند با ورزش قهرماني پر مي كنيم و در حال حاضر تعداد اين اماكن با توجه به سرانه روزانه ورزش مناسب است. نظارت مردمي از طرف ديگر در شرايط حاضر نظام صحيحي بر باشگاهها و فضاهاي ورزشي حاكم نيست و لازم است تجهيزات اماكن ورزشي تحت نظارت و بازرسي قرار گيرد. براي نمونه استان تهران به اندازه اي وسعت يافته كه كنترل آن دشوار شده است. آمار و ارقام نشان مي دهند حدود 167 باشگاه ورزشي بدون مجوز در تهران تاسيس شده كه از اين تعداد 69 باشگاه متعلق به بانوان و 98 باشگاه متعلق به آقايان است. مهندس فائقي در اين رابطه مي گويد: امكان نظارت مستقيم بر تمام اماكن ورزشي دشوار است و براي انجام اين كار تشكيلات گسترده اي لازم است كه در صورت تشكيل به يك سازمان بزرگ تبديل خواهد شد. اما مي توان به صورت دوره اي به اماكن ورزشي نظارت داشت. وي مي افزايد: عمده ترين نظارت بايد توسط اعضا و مردمي كه به اماكن ورزشي آمد وشد مي كنند انجام شود. اما تاكنون در اين باره آمار وارقام اندكي به سازمان تربيت بدني گزارش شده است. تجربه اي كه منتقل نمي شود براي سازماندهي جامعه ورزشي در ابعاد گوناگون نياز به مربي كار آزموده يك الزام است، اما يافته ها نشان مي دهند كه مربيان در ايران به دليل سختي كار عموما در سنين بالا از اين كار كناره گيري مي كنند و اكثر مربيان در ايران سني زير چهل سال دارند و به اين ترتيب مربيان كنوني از تجربه هاي زيادي برخوردار نيستند. دكتر مجيد كاشف دراين باره مي گويد: افرادي كه در سنين بالا به كار مربي گري مي پردازند ممكن است به علت تجربه زيادي كه كسب كرده اند در اختيار تيم هاي ملي قرار بگيرند. ولي مشكل اصلي اين است كه مربيان در ايران وقتي به سني مي رسند كه مي بايست تجربه و بازدهي كارشان به ورزشكاران منتقل شود از كار مربي گري كناره گيري مي كنند. وي مي افزايد: كناره گيري مربيان در اين سطح شايد دليلي باشد كه نتوانيم ورزشي اصولي در پايه ورزش همگاني داشته باشيم. از طرف ديگر در حال حاضر سطح تحصيلات درصد زيادي از مربيان پايين است و تعداد بسياري از آنها از جنبه هاي مختلف عملكردي ضعيف عمل چرا مي كنند كه برخي از اين مربيان در هيچ دوره مربي گري شركت نكرده اند و كارت مربي گري نيز ندارند. اگر چه در حال حاضر فعاليت مربي كه كارت مربي گري ندارد ممنوع است، ولي همان طور كه از اماكن ورزشي بدون مجوز استفاده فعاليت مي شود، مربي بدون كارت نيز امكان پذير است. مهندس فائقي مي گويد: روش تربيت مربي در ايران به صورت تجربي و آموزشهاي پايه اي است و مربيان به صورت تخصصي آموزش نمي بينند. براي پرورش نيروي متخصص، مركزي براي تربيت مربي در حداقل زمان شده است. در اين مركز، مربياني كه در رشته هاي تربيت بدني تحصيل كرده اند و يا داراي مهارت كافي براي شركت در كلاسهاي مركز ياد شده هستند، آموزش مي بينند ودر مدت 2 سال و طي 5 دوره كارت مربي گري درجه 5 تا يك مي گيرند البته اگر مشكلات مربي نيز در اين راستا مورد مطالعه قرار گيردمشاهده مي شود آنها نيز واقعا مقصر نيستند و دلايل زيادي در عملكردپايين آنها مطرح است. دكتر كاشف در اين رابطه مي گويد: نبود يك برنامه صحيح براي آموزش مربيان، چند شغله بودن آنها، نداشتن وقت كافي براي پرداختن به كار مربي گري و پايين بودن سطح دستمزد مربيان موجب عملكرد پايين آنهامي شود. مربيان نياز به توجه بيشتري دارند و وقتي عنوان مي شودمربيان دچار يك سري نارسايي و نقص در كار مربي گري هستندنبايد غافل بود كه آنها نيز كمبودهايي دارند. اين كمبودها علاوه بر دلايل اقتصادي، بي توجهي مسئولان به مربيان، كمبود وسايل و تجهيزات مورد نياز و پايين بودن كيفيت باشگاهها و اماكن ورزشي را نيز شامل مي شود تا مربيان نتوانند آموزشهاي صحيح را در رشته هاي مختلف انجام دهند. ورزش بانوان به تازگي ورزش بانوان بسيارمورد توجه قرار گرفته است. نتايج بعضي از تحقيقات نشان مي دهد، كه رشد عامل موثري در بهبود عملكرد ورزشكاران است و پسران در ايران با اين الگو منطبق هستند. نتايج اين تحقيقات همچنين حاكي است درصد چشمگيري ازدختران كشورمان در اين الگومنطبق نبوده و در حالي كه باگذر از سن 8 يا سالگي 9 يايازده سالگي رشد قابليت ها درآنها مشاهده مي شود ولي از يازده سالگي به بعد دچار كاهش در عملكرد مي شوند. همچنين سيستم فيزيولوژيك بدن دختران بعد از بلوغ باافزايش چربي و تغييرات هورموني همراه است كه موجبمي شود افت حركتي داشته باشند. در تحقيقي كه توسطانجمن فارغ التحصيلان تربيت بدني انجام شده، مقايسه اي در همين زمينه ميان دختران ايراني وچند كشور خارجي صورت گرفته است و مشاهده شده كه دختران اين كشورها زودتر ازدختران ايراني به سن بلوغ مي رسند و افت حركتي بسياركمتري دارند. به طوري كه تعداد زيادي از دختران 17 ساله ايراني آمادگي قلبي و تنفسي ضعيف تري نسبت به دختران حتي 9 ساله در كشور مورد مقايسه دارند. با توجه به اين يافته ها بازنگري به وضعيتي كه دختران ايراني در زمينه مسئله ورزش دارند، ضرورت تام دارد. طاهره طاهريان معاون سازمان تربيت بدني در امور بانوان مي گويد: افت حركتي دختران به ويژه از يازده سالگي به بعد عموما به دليل نبود فضاي ورزشي مناسب در مدارس است. دانش آموزان مدارسي كه از امكانات ورزشي مناسب برخوردارند به كاهش عملكرد بدني دچار نمي شوند. وي مي افزايد: مي توان بااحداث فضاهاي ورزشي مناسبدر مدارس و استفاده كارآمداز اين اماكن در طول سال تحصيلي و برگزاري مسابقات ورزشي در مقاطع سني مختلف از افت حركتي دختران جلوگيري و موجب بهبود عملكرد بدني آنها شد. براي خانواده ها جانيفتاده هنگامي كه ويژگيهاي زندگي دختران در سطح شهرها وروستاها مورد بررسي قرارمي گيرد مشاهده مي شود عوامل بسياري موجب اين افت حركتي مي شوند. دكتر كاشف مي گويد: اين مفهوم كه دختران نيز مي توانند به ورزش بپردازند در نزد نگرش فرهنگي بسياري از خانواده ها كمتر قابل قبول است و آنها راضي نيستند كه دخترشان براي ورزش كردن به اماكن ورزشي مراجعه كند. آمار و ارقام در دسترس نشان مي دهند، دختران ايراني عموما تا پيش از ازدواج كمتر به اماكن ورزشي مي روند و پس از ازدواج است كه امكان بيشتري براي پرداختن به ورزش پيدا مي كنند. وي ادامه مي دهد: كمبودامكانات نيز عامل ديگري است كه موجب افت حركتي دختران مي شود. پسران علاوه بر امكان فعاليت در اماكن ورزشي مي توانند دركوچه ها و خيابانها نيز به فعاليت ورزشي بپردازند. ولي دختران تنها قبل از رسيدن به سن تكليف اين امكان را دارند كه به فعاليتهايي مانند دويدن، دوچرخه سواري و كارهايي از اين قبيل بپردازند. به اين ترتيب لازم است دختران پس از رسيدن به سن تكليف، در مكانهاي ويژه ومناسب ورزش كنند خانواده هانيز موافقت البته كنند در اين بخش نيزكمبودهايي در اماكن ورزشي وجود دارد و بي برنامگي مديران تربيت بدني براي افزايش بهره وري نيز مزيد برعلت است. انجمن فارغ التحصيلان تربيت بدني در تحقيقي كه انجام داده اند به اين نتيجه رسيده اند: ميزان بهره وري از اماكن ورزشي توسط بانوان در زمستان به يك تا 2 ساعت در روز مي رسد كه اين استفاده اندك ناشي از مشكلاتي است كه اين قشر با آن مواجه آمار هستند موجود در بيمارستانها نيز نشان مي دهند، بسياري از بانوان ايراني كه در بيمارستانها تحت درمان قرار گرفته اند از ميان بانواني هستند كه فعاليت ورزشي ندارند. طاهره طاهريان معاون سازمان تربيت بدني در امور بانوان مي گويد: نتايج تحقيقات مويد اين مطلب هستندكه زنان پس از شركت در كلاسهاي آمادگي جسماني به اثرات مطلوب تربيت بدني و ورزش در ابعاد مختلف جسماني، رواني و اجتماعي پي برده اند و گرايش بيشتري نسبت به ورزش پيدا كرده اند. سيد افشين اميرشاهي