Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750705-6331S1

Date of Document: 1996-09-26

نگذاريد آثار تاريخي را غارت كنند شبكه اي از كاوندگان غيرمجاز، دلالان و گروههاي بين المللي در اين غارت دست دارند مواريث ملي را به يغمامي برند و بناهاي بازمانده ازقرون و اعصار را به اميد يافتن عتيقه و گنج ويران مي سازند مدتهاست كه فرياد عاشقان فرهنگ و تاريخ اين براثر سرزمين، آنچه مي بينند و بلند مي شنوند، است كه: آثار تاريخي راغارت مي كنند، مواريث ملي مارا به يغما مي برند، بناهاي بازمانده از قرون و اعصار رابه اميد يافتن عتيقه و گنج ويران مي سازند، مگذاريدچنين شود! ولي افسوس وصدافسوس كه ماموران وظيفه شناس و دلسوز نسبت به اماكن تاريخي و اشيايي كه به منزله اسناد هويت و شناسنامه گذشته اين سرزمين كهن مي باشد، خيلي كمتر از شمار دزدان و يغماگران تاريخ و تمدن ماست. گروههاي سازمان يافته شناسايي، سرقت و خارج كردن عتيقه جات را سه طبقه تشكيل مي دهند: - 1 كاوندگان و سارقان كه غالبا بي سواد و يا كم سوادند اما بر اثر ممارست، تجربه هايي اندوخته اند كه خلا علمي آنان را مي پوشاند و كاربرد وسائل مدرن كشف گنج و فلزات مخفي در زيرزمين را فرا گرفته اند. - 2 حاميان و هدايت كنندگان گروه نخستين كه سرمايه ووسائل كار گروه اول را تامين مي كنند، آنان را پوشش مي دهند و اشياء تاريخي را از آنهامي خرند. اين دسته كه تاحد زيادي در شناخت وارزش گذاري اشياء ارائه شده خبره و يا صاحب مغازه ومحلي هستند كه با عناويني از قبيل سمساري خريد و فروش كتب جواهرفروشي خطي، و امثال اينها استتار مي شود. - 3 عتيقه خران كلان كه فقطدلالان ورزيده آنان با گروه اخيرالذكر طرف معامله هستندو خانه هاي امني دارند كه كارگاه جمع آوري، بسته بندي و گاهي تعمير و ترميم اجناس خريده شده است و نشاني آن محل ها را فقط معدودي دلال مذكور مي دانند و بس. گروههايي كه در بند سوم به آنها اشاره شد، با باندهاي بين المللي ارتباط دارند وتوسط نمايندگان آن باندهااشياء تاريخي را به طرق مختلف، از جمله راههاي دريايي، زميني و به ندرت هوايي راهي خارج مي كنند تا در بازارهاي ويژه اروپا، امريكا و آسياي دور به فروش رسانند. چه نقاط و اماكني مورد دستبردقرار؟ مي گيرد از قديم الايام، به غلط (وگاهي به درستي ) در ميان مردم شايع بوده كه صاحبان ثروت و مقام در طول تاريخ طولاني و پرماجراي ايران زمين، در مواقع مواجه شدن با خطر مهاجمان بيگانه يا دشمنان و حريفان داخلي، گنجها و اشياء باارزش خود را به صور مختلف پنهان ساخته و خودشان غالبا در معركه ها جان باخته اند و اسرار مربوط به ثروت مستور شده را به گور برده اند. طرق پنهان سازي مشهور عبارت بوده است از: - 1 به خاك سپردن در نقاطخاص نشان دار مانند زير يك درخت مشخص يا سنگي كه شكل شاخصي داشته است. - 2 نهادن درجرز ديوار. - 3 مخفي كردن در اماكن مقدس واقعي يا ساختن اماكني بااسامي مجهول بر روي محل دفن گنجينه ها. - 4 پنهان كردن در كف منازل مسكوني يا چاههاي متروك خشك و پوشاندن سرچاه. وجود همين شايعات آميخته بامقداري واقعيت غيرقابل تفكيك از شايعات، موجب شده است كه اماكني مثل امامزاده ها، گورستانهاي قديمي، خانه هاي داراي قدمت و تپه هاي باستاني پيوسته در معرض حفاري قرار گيرد و لطمات جبران ناپذيري ببيند. زيرا شيوه كندوكاو اين دزدان چون جنبه علمي ندارد و هدفشان صرفا سرقت و رسيدن به عتيقه است، خود را مطلقا، ملزم به رعايت نكات ايمني آثار تاريخي نمي دانند و در نتيجه علاوه بر آنچه مي برند به ما بقي اشياء و ابنيه هم صدمات جدي مي زنند. جلب همكاري مردم لازم است وسعت كشور، بي شماري اماكن تاريخي اعم از مذهبي و غيرمذهبي و تعدد تل ها وتپه هاي معروف به بقاياي شهرهاي باستاني، حراست اماكن مذكور از دستبرد غارتگران را بسيار دشوار مي سازدو سازمان حفاظت ميراث فرهنگي به تنهايي نمي تواندبراي پاسداري بيش از چهل هزار اثر مذهبي، صدها اثر ملي باارزش جهاني، هزاران غار، تپه، صخره و حتي درخت متعلق به قرون و اعصار و... نگهبان بگذارد. در عين حال نمي توان آنها را رها كرد تاقرباني طمع نابكاران يا جهالت قدرناشناسان شوند. پس چه بايد؟ كرد به نظرمي رسد اينكه، مردم، بايدبدانند ميراث فرهنگي سرمايه كشور، خود آنهاست كه ازگذشتگان و اجدادشان به ارث رسيده و بايد به شكل مناسبي به آينده منتقل شود، مي تواندراهگشا باشد. يعني: - 1 ترتيبي بدهيم كه استادان رسانه ها و معلمان و وعاظ همصدا و پيگيرانه ارزش مواريث ملي - اعم از مصنوع و طبيعي - را به مردم گوشزد كنند. - 2 انجمن هاي حفظ آثار ملي را با مشاركت دادن شخصيتهاي دلسوز آگاه و موجه محلي در تمام شهرها واقعيت و قدرت بخشيم. - 3 بودجه حفاظت ميراث فرهنگي را با وضع عوارضي مناسب به حد كفايت تقويت كنيم تا از محل آن با نظارت انجمنهاي فوق الذكر ترتيب گماشتن نگهبانان ورزيده و امين براي پاسداري از آثار مورد داده بحث، شود. - 4 اگر مجازاتهاي پيش بيني شده در قوانين موجودبراي غارتگران تخريبكنندگان و فروشندگان و خريداران اشياء عتيقه و قطعات جدا شده از آثار ملي در صورت اجراء مي تواند مانع تكرار جرائم گردد، بايد نسبت به اعمال دقيق مضمون آنها بكوشيم و اگر آن قانونهااحتياج به تجديد نظر و تكميل دارند، لوايح لازم را تهيه و به مجلس شوراي اسلامي تقديم نماييم. در خاتمه يادآور مي شويم كه دراين راه هر روز زمينه ساز تعلل، لطمات غيرقابل جبران تازه اي بر مواريث ملي ما خواهد شد و مسببان و مرتكبانش، هرگز از مذمت آيندگان رهايي نخواهند يافت. دوستداران حفظ ميراث فرهنگي