Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750702-6075S1

Date of Document: 1996-09-23

كشورهاي بالكان: جنگ با دولت عثماني 1912 17 اكتبر كشورهاي منطقه بالكان شامل يونان، بلغارستان، صربستان و مونته نگرو به دولت عثماني اعلان جنگ داده اند. پس از شكست اخير عثماني از ايتاليا، حكومتهاي تازه مستقل بالكان تشويق شده اند تركهاي عثماني را به كلي از خاك اروپا برانند و در صورت موفقيت سرزمين مقدونيه را ميان خود تقسيم كنند. از نظر قومي مرز مشخصي ميان كشورهاي بالكان وجودندارد و در اين منطقه كه سابقا بخش اروپايي امپراتوري قدرتمند عثماني را تشكيل مي داد اقوام گوناگوني با سنن و مذاهب و زبانهاي متفاوت مي زيستند كه هنوز هم اين وضع چندان تغييري نكرده است. از ميان اين اقوام و ملل مهمتر از همه عبارتنداز: تركها، يونانيها، بلغارها، صربها، آلبانيائيها، بوسنيائيها، كروآتها و مونته نگرويي ها. در بالكان اقليتهاي مهاجر متعددي نيز به سر مي برند، مانند روسها، مجارها، چركسها، ارمنيان و همچنين دوره گردان كولي كه از كشوري به كشور ديگر مي روند. در مقدونيه كه رهانيدن آن از سلطه عثماني انگيزه كشورهاي بالكان براي جنگ است، از يك ميليون و نيم جمعيت قريب يك سوم بلغاري هستند كه خود آنها به دو گروه مسلمان و مسيحي تقسيم مي شوند. يونانيها و صربها و تركها نيز بخش عمده اي از اهالي اين سرزمين را تشكيل مي دهند و در بندر جنوب آن به نام سالونيك 45 هزار يهودي زندگي مي كنند. وضع يونانيها در منطقه بالكان شگفت آور است، زيرامعادل جمعيت يونانيها در كشور خود مهاجرنشين هاي يوناني در گوشه و كنار بالكان وجود دارد، از آلباني وصربستان گرفته تا مقدونيه و مصب رود دانوب و سواحل درياي سياه، جزاير درياي اژه و بخشي از قبرس و جزيره كرت و همچنين سواحل آسياي صغير نيز غالبا يوناني نشين است. در واقع ملل و اقوام اين منطقه وسيع چنان به هم آميخته شده و در عين حال خصوصيات قومي و فرهنگي و مذهبي خود را حفظ كرده اند كه مرزبندي ميان آنها كار ساده اي نيست. به همين دليل به فرض پيروزي اتحاديه كشورهاي بالكان در جنگ با عثماني، استقرار يك صلح پايدار ميان خود آنها كمتر محتمل خواهد بود.