Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750631-5952S1

Date of Document: 1996-09-21

آشوب آفت كش ها در طبيعت تايوان آشوبآفت كش ها در طبيعت تايوان طنزي تلخ تر از آلودگي هاي زيست محيطي ( ) 2 توسعه بي شكيباقتصادي در جزيره تايوان اگرچه اين كشور كوچك را در شمار سرزمين هاي پيشرفته خاور دور قرار داده اما براي محيط زيست جزيره جز فاجعه اي دردناك به بار نياورده است. دوستداران اكوسيستم تايوان (جزيره ببر ) مي گويند نظام سرمايه داري حاكم بر تايوان از يك سو راه را بر توسعه اقتصادي كشور باز كرده است و از ديگرسو با ناديده گرفتن حقوق طبيعي مردم به جان جنگل ها و دشت ها و مراتع افتاده است و مي رود كه اين سرسبزترين نگين شرق دور را به برهوتي با آسمان خراش ها و كارخانه هاي آلاينده محيطزيست تبديل كند. در اين گزارش كه اختر شريف زاده آن را به فارسي بازگردانده است و اينك دومين بخش آن از نظرتان مي گذرد، فجايع زيست محيطي در تايوان مورد بررسي و ارزيابي قرار گرفته است. اين جستار مي تواند و بايد راهنماي عمل كشورهايي قرار گيرد كه فرايند توسعه ملي را از هستارهاي زيست محيطي جدا مي كنند. بيشتر زمينهاي پست و مسطح كشاورزي در تايوان بر اثر توسعه چهل ساله صنعتي و تشديد كار كشاورزي سخت آلوده شده اند. آلايندگان عمده خاك عبارت اند از فلزات سنگين آفت كشها و مواد شيميايي سمي و سموم ضدآفت اين آلايندگان به طور غير مستقيم از آبهاي آلوده آبياري و يكراست از زايدات صنعتي و پسابكشاورزي از جمله كودهاي شيميايي و رسوب هاي آفت كشهاوارد خاك مي شوند. به گزارش اداره حفاظت محيط زيست زمينهاي، كشاورزي اطراف كارخانه ها و محل انباشت زباله هاي صنعتي اغلبآلوده به موادسمي شيميايي و فلزات سنگين هستند كه محصول كشاورزي را نابود يا آلوده مي كنند. اين امر مجادله هاي سختي را ميان كشاورزان و آلوده كنندگان خاك به بار آورده كه يابي نتيجه پايان يافته است يا كشاورزان را واداشته خسارتي از آلوده سازان دريافت دارند. به هر صورت براي مهار كردن آلودگي كاري انجام نشده است. از پايان جنگ جهاني دوم به بعد، توليد كشاورزي در تايوان افزايش فراوان يافته است. در سالهاي 671951 ميانگين رشد سالانه /4 6به درصد رسيد. ميان سالهاي 771967 سرعت آن اندكي كاهش يافت و ميزان سالانه آن /3درصدرسيد 2 به. گرچه ماشين افزارهاي مدرن در رشد كشاورزي در تايوان موثربوده اند اما استفاده از آفت كشهاي قوي و كودهاي شيميايي نيز عامل مهمي به شمار مي روند. در فاصله سالهاي - 1952 مصرف كودهاي 1980 شيميايي سه برابر شد و /0 46از /1 36به ميليون تن رسيد و به اين ترتيبتايوان يكي از بيشترين مصرف كنندگان كود شيميايي به نسبت هر واحد زمين كشاورزي در جهان گذشته شد از اين تايوان يكي از مصرف كنندگان عمده آفت كشها در جهان است. در سال مصرف كل 1988 آفت كشها به 30000 تن رسيد كه به نسبت كاربرد آن در هر كيلومتر مربع تقريبادو برابر ژاپن و هلند و هفت برابر فرانسه است (جدول )- 1 مصرف بيش از حد كود شيميايي سبباسيدي شدن خاك فقدان روي و افت باروري خاك مي شود. گذشته از اين آبهاي سطحي و نيز آبهاي زيرزميني را كه اغلبمنبع آبآشاميدني روستاها هستند، آلوده مي كند. زيان مصرف بيش از حد آفت كشها از اين هم بيشتر است. در مزارع برنج تايوان رسوبچندين آفت كش يافت شده است. مصرف بيش از حد آفت كش ها نه تنها گاهي محصول را خرابمي كند، بلكه سببافت كيفيت زمين نيز مي شود. محصولات كشاورزي و نيز حيوانات خانگي را آلوده مي كند و به اين ترتيببه طور غيرمستقيم سببآلودگي انسان مي شود. اين روزها خريدكنندگان در تايوان كرم خوردگي سبزيها يا وجود كرم در سبزي رانشانه بي خطر بودن آن مي دانند و هنگام خريد به دنبال اين سبزي ها مي گردند. در ده سال گذشته موارد مسموميت غذايي در تايوان به علت آلوده بودن غذا به آفت كشها روبه افزايش بوده است. ديوكسين كه يكي از سمي ترين مواد شيميايي شناخته شده است از، آلوده كنندگان عمده محصولات كشاورزي بر اثر مصرف بيش از حد آفت كش هاست. گرچه در سالهاي اخير، مصرف كود شيميايي و آفت كشها تعديل شده هنوز اما، هم ميزان مصرف اين مواد بيش از حد متعارف است و هم اكنون انباشت مواد سمي در خاك بسيار بالا و هراس انگيز است. كشاورزان يكي از روستاهاي تايوان به پژوهشگران گفته اندكه تاثير كود شيميايي مانند پزشكي غربسريع الاثراست اما ديرپا نيست. تاثير كودهاي آلي سنتي مانند پزشكي چين، كند ولي قابل اعتماد و ديرپاست. اين نمونه اي جالباز تفكرو استدلال در كشاورزي است. بدبختانه وقتي مردم به نتيجه گيري سريع و موثر عادت كردند، بازگشت به روشهاي سنتي براي آنها بسيار دشوار خواهد شد. زايدات كارخانه ها كه در سراسر جزيره پراكنده شده اند نيز موجب آلودگي خاك اند و با آلاييدن آن به انواع فلزات سنگين از گونه سرب،، روي مس،، جيوه آرسنيك،، كادميوم كروميوم و نيكل، وضع وخيمي ايجاد كرده اند. كادميوم، كروميوم و روي بدترين اين فلزات هستند. زايدات سمي علاوه بر تخريبزمينهاي كشاورزي فراورده ها را نيز آلوده مي كنند. بيشترين تهديد در ده سال گذشته مسموميت با پي سي بي است. درسال 3000 1986 بيش از نفر در تايوان مركزي بر اثر مصرف برنج آلوده به اين ماده مسموم زايدات صنعتي شدند آلوده شدن خاك و محصولات كشاوزري را به ديوكسين نيز تشديد مي كند ومصرف اين محصولات براي سلامت انسان تهديدي جدي است. جدول - 1 مصرف آفت كشها در كشورهاي مختلف سال هاي پاياني 1980 تايوان ژاپن فرانسه هلندمصرف آفت كش ها (تن ) /29056/83922/85093/17 850 كل زمينهاي كشاورزي /8320/47810/192 875 /9 050 (كيلومتر مربع ) مصرف آفت /145/089/1 78كشها/3 36 (در كيلومتر مربع ) آلودگي سروصدا نگراني از آلودگي هاي صوتي در تايوان كمتر از ديگر آلودگي ها است. شايد از آن رو كه سروصدا كمتر از ديگر آلودگيهاي زيست محيطي تهديدي براي سلامت شهروندان تلقي گروهي مي شود از مردم تايوان در زندگي روزمره خود قادر به گريختن از مشكلات سروصدا هستند اما اثرات دراز مدت اين مشكل در سلامت و روان مردم را نبايد ساده گرفت. در يك نظرخواهي عمومي در مورد مشكلات زيست محيطي در سال معلوم 1986 شد بيشتر مردم آلودگي هاي صوتي را پس از آلودگي هوا جدي ترين مشكل مي دانند. منابع عمده سروصدا عبارت اند از: خودروها، موتوسيكلت ها، كارهاي ساختماني، كارخانه ها و مراكز كسبو كار مستقر در خيابان ها. اداره حفاظت محيط زيست استانداردهاي گوناگوني را در چهار ناحيه شهري و براي زمان هاي مختلف تعيين كرده است: اين چهار ناحيه عبارت اند از مناطق مسكوني سطح مناطق بالا، مسكوني عمومي، مناطق در هم تجاري - مسكوني، مناطق كارخانه ها. بنابراين استاندارد سر و صداي بيشتر از شصت دسيبل (واحداندازه گيري صدا ) در مناطق مسكوني و بيش از شصت و پنج دسيبل در خارج از مناطق بالاتر مسكوني، از حد متعادل است. طبق بررسي همين اداره، ميزان سروصدا در همه شهرهاي بزرگ جز در اواخر شبو صبح زود، بيشتر از شصت و پنج دسيبل است. بدترين نقطه از اين لحاظ تايپه است كه در آن ميانگين ميزان سروصدا، جز در معدودي ازمحله ها، بيش از هفتاد دسيبل است. سروصدا در نواحي اطراف كارهاي ساختماني و كارخانه ها خيلي بيش از نواحي ديگر است بسياري، از مردم بر اثر سروصداي زياد اطراف خود دچار آسيب هاي موقت يا دائم شده اند. يك بررسي نشان داد كه در سالهاي نخست ميزان 1980 سروصدا در تايپه رو به فزوني مي رفت و در سال 1985 در كل به چهار دسيبل بيش از سال 1980 رسيده بود. براي برآورد وضع سر و صدا در خارج تايپه داده هايي وجود ندارد ولي به احتمال در سالهاي 1980 وضع بدتر شده بود. بيشتر مردم تايوان از محيط پر سر و صدا كه ترافيك روزافزون موجبآن است و نيز از سر و صداي ناشي از عمليات ساختماني و كارخانه ها آسيبديده اند.