Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750629-5877S1

Date of Document: 1996-09-19

ميلاد مبارك حضرت زينب ( س ) امانتدار پيام و قيام الحمدلله الذي اكرمنا بنبيه محمد و طهر نامن الرجس تطهيرا، انما يفتضح الفاسق و يكذب الفاجر و هو غيرنا والحمدلله. ستايش خداوندي را سزاست كه ما را به رسالت محمد (ص ) بزرگ داشت و از پليدي به خوبي پاكمان گردانيد. هان، آن كسي كه رسوا خواهد شد بي شك فاسق است و آن كه دروغ مي گويد در زمره فاجران و تبهكاران قرار دارد. اينان كساني اند كه از ما نيستند. و سپاس ويژه خداوند است. عظمت و ارج بانوي بزرگواركربلا، دوست و دشمن را به تكريم و ستايش وامي دارد. خاصه آن كه زينب بدانيم ( س )، نه فقط شيرزن آوردگاه كربلا، كه بانوي چهار سرزمين بود. سرزمينهايي كه در جغرافيايند صورت، و در باطن و تاريخ اصل.، بانوي زينب، محمد مدينه نوراني ( ص )كوفه، عدالت علي ( ع )، و كربلاي معلاي حسين (ع ) است. او باگذر از اين شهرهاي عشق، به قله هاي رفيع اهلبيت صعودمي كند و چهره اي بي مانند از خود برجاي مي نهد. سپس با گذر از اين فرازهاي ربوبي، به ناگاه چونان صاعقه اي عظيم درشام تيره يزيد هبوط مي كند و فرياد مي زند: سپاس خداي را كه ما را به عزت شهادت مفتخر فرمود... زينب، امانتدار و تداوم بخش قيام عظيمي است كه نه از قيام حسين، كه از پيام محمد (ص ) آغاز شده و مي بايد مي رفت تا جلوه هاي عيني و روشن خود را در عصري ظلماني كه حق و باطل به هم آميخته، دوباره تجلي بخشد. باري... هم از اين رو برجنازه درهم كوفته وچاك چاك برادر فرياد مي زند: اللهم تقبل مناهذالقليل من القربان اي خداوند من، اين قرباني كوچك را از خاندان ماقبول كن. شگفتا، چه رمزي در چنين تعبير و تفسيري از شهادت حسين ( ع ) نهفته است. زينب، عظمت خداوند را درمتن فاجعه اي چون حادثه كربلا، همچون آيتي، رحمتي و آزموني سترگ حادثه اي مي بيند كه در خاندان علي و فاطمه (س ) نه، اولين است و نه آخرين. عبيدالله بن زياد در مست كوفه، از غرور حقير بر قبيلگي، سر نواده پيامبر فريادمي زند: - هان، رفتار خداوند را نسبت به برادرت حسين چگونه؟ ديدي زينب بي درنگي يا در پروايي، كلامي عصيانگرانه، آسمان را برسر اين تازي طاغي مي كوبد: - ما رايت منه الاجميلا... - من از خداوند جز چيزي زيبايي، نديدم. اينان مردماني بودند كه خداوند، شهادت و كشته شدن را در سرنوشت آنان مقدر فرموده بود، باري، آنان نيز به آرامگاه خويش شتافتند. با چنين توشه اي از حكمت وشجاعت و جانمايه هاي اعتقاد، انديشه علوي پس از حسين ( ع ) و ياران شهيدش بازماند. و تا جهان باقيست، اين فريادهاي جاويدان، خواب ستمگران را برخواهد آشفت... ميلاد دخت علي نواده پيامبر(ع )، وفاطمه ( س ) وخواهر امامان شهيد حسن (ع ) و حسين (ع ) برمومنان جهان مبارك باد.