Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750629-5855S1

Date of Document: 1996-09-19

تايوان: توسعه اقتصادي به قيمت نابودي جنگل ها طنزي تلخ تر از آلودگي هاي زيست محيطي يك نظرخواهي عمومي درباره مشكلات زيست محيطي در سال 1986 نشان داد كه مردم تايوان آلودگي هوا را مشكل شماره يك خود مي دانند مسافراني كه به تايپه، پايتخت تايوان، وارد مي شوند، از مشاهده ترافيك خيابانها و هواي آلوده اي كه تنفس مي كنند متحيرمي شوند. بعضي از مردم شهر كه مسئله محيط زيست را درك مي كنند، به شوخي خود را نژادجديدي از بشر مي نامند - نژادي بين انسان و سوسك - به خاطر استعداد خارق العاده اين حشره در سازگاري با محيط زيست. گرچه شايد تايپه بدترين منطقه باشد، ولي آلودگي هوا در تايوان مشكل سراسر جزيره، به ويژه شهرها و دورو بر مناطق صنعتي يك است نظر خواهي عمومي درباره مشكلات زيست محيطي در سال 1986 نشان داد كه مردم تايوان آلودگي هوا را مشكل شماره يك خودمي دانستند و معتقد بودند در پنج سال آينده نيز بر وخامت مساله افزوده خواهد شد. در سالهاي اخير آلودگي هوا در تايوان به دقت اندازه گيري مي شود و براي اين منظور، از شاخص استاندارد آلودگي كه آژانس حفظ محيط زيست ايالات متحده تنظيم كرده است استفاده مي شود. در سال 1987 در 6 شهر آزمون آلودگي هوا نشان داد در 30 درصد اندازه گيري ها آلودگي به بيش از 100 رسيده بود. درسان تزونگ از شهرهاي صنعتي اقمار تايپه در 5 درصد از اندازه گيري هاي روزانه آلودگي به 100 و در 15 درصد آن به 200 رسيد. در 20 دسامبر 1988 شاخص استاندارد آلودگي در منطقه تايپه آلودگي را بين رقم 290 و رقم خطرناك 396 ثبت كرد. اداره حفظ محيط زيست از مدرسه ها خواست از فعاليت در هواي آزاد دست بردارند و به مردم توصيه كرد كه در ساختمانها بمانند. در همان روز همه شهرهاي بزرگ تايوان به جزيك شهر، به مردم درباره كيفيت بسيار بد هوا هشدار زيرا دادند شاخص استاندارد آلودگي از 200 بيشتر بود. در تايوان ميانگين تراكم ريزش غبار بسيار بيشتر از ژاپن، ايالات متحده و كشورهاي ديگر اروپاي غربي است، تراكم اكسيد گوگرد -كه علت اصلي باران اسيدي است - نيز در تايوان بيش از همه كشورها به جز بريتانياست. اينك آلودگي هوا به مشكل روزمره مردم تايوان تبديل شده است، در سال به 1987 نمايندگيهاي تنهايي حفظ محيط زيست در سراسر كشور 8805 مورد دادخواست در مورد آلودگي هوا دريافت كردند; يعني 24 مورد در روز در سراسر جزيره. منابع عمده آلودگي هوا درتايوان دور دوم موتوسيكلت ها خودروها، و كارخانه هاهستند. در سه دهه گذشته تعدادخودروها و موتوسيكلت ها به سرعت افزايش يافته است. در سال 1987 در اين /3 2جزيره ميليون خودرو /4 5و ميليون موتوسيكلت وجود داشت. فقدان مقررات در مورد حد مجاز دود و دم و تا سالهاي اخير استفاده از گازوئيل سربدار به عنوان سوخت استاندارد، به آلودگي شديد هوا انجاميده است. آلودگي هوا در تايپه از همه جا وخيم تر است. جمعيت شهر بيش از 4 ميليون يعني بيشتر ازيك پنجم كل جمعيت تايوان است. اين جمعيت در منطقه جغرافيايي بسيار محدودي كه با كوهها احاطه شده است، در هم مي لولند. به خاطر نبودن يك سيستم حمل و نقل زيرزميني (كه در دست ساختمان است ) و نبود محدوديت در استفاده از اتومبيل هاي مشكل شخصي، آلودگي هوا در چهل سال گذشته بدتر از پيش شده هواي است، آلوده بيشتر اوقات در حوضه آبريز تايپه محبوس مي شودو مردم زير ابر دائمي غبار زندگي مي كنند. با اين وجود هرگاه خودروها و موتوسيكلت هاي جديد به جاده هاي هم اكنون شلوغ تايپه افزوده مي شود، در ساير نقاط تايوان نيز تعداد خودروهابه سرعت به فزوني مي رود. برآورد مي شود كه فقط در موتوسيكلت 153000 ژوئن 24000 1989 و خودروي جديد در خيابانهاو بزرگراههاي تايوان در حركت بودند. ميانگين افزايش ماهانه در 1990 به موتوسيكلت 70000 و 35000 خودرو رسيد. علاوه بر اتومبيل ها كارخانه هانيز در آلوده تر كردن هوا درتايوان سهيم هستند. برخلاف بسياري از كشورهاي رو به رشد كه كارخانه هايشان معمولا در شهرها متمركز شده است، درتايوان كارخانه ها در سراسر دشتهاي ساحل غربي، در شهر روستا يكسان، پراكنده اند، كه اين خود ثمره استراتژي تايوان در شروع توسعه صنعتي است. ساختن كارخانه ها در سراسر مناطق روستايي به منظور جذب كار اضافي كشاورزي و ايجاد تعادل ميان شهر و روستا در رشد اقتصادي بين سالهاي 801950 تعداد كارخانه ها ده برابرند و /5 623از /62 474به رسيد. در سال 1989 اين رقم /93 925به بالغ شد و تعداد كارخانه ها /2 61به در هر كيلومتر مربع رسيد. رقمي بسيار بيشتر از كشورهاي صنعتي بسياري غرب، از كارخانه ها، مانند صنايع پتروشيمي، الكترونيك وفلزي ماهيتا آلوده با سازند اين كه قانون كنترل آلودگي هوادر تايوان در سال 1975 به تصويب رسيد و در 1982 ترميم شده اما دولت فاقد كارمند و اراده لازم براي كاهش آلودگي هوا بود. آلودگي آبدر تايوان آلودگي آب تا گوشه كنارهاي مناطق مسكوني جزيره پيش رفته است و تنها نواحي مرتفع تر سرچشمه رودخانه ها از اين آلودگي مصون مانده اند. رودخانه ها، آبهاي زيرزميني، درياچه ها، سدها و بخش هايي از اقيانوس كه جزيره را احاطه كرده است، همگي سخت آلوده شده اند. بررسي تازه اي از هفده رودخانه مهم در بخش غربي تايوان نشان داد كه تنها دورودخانه منطقه غيرآلوده بوده اند. در اين ميان، آلودگي سه رودخانه خفيف، آلودگي سه رودخانه متوسط و آلودگي نه رودخانه به حد وخيم رسيده بود. از آنجا كه توليد كشاورزي در تايوان بيشتر به آبياري متكي است، آلودگي رودخانه ها در سراسر دشت غربي به محصول لطمه زده است و هر سال وسعت اين مناطق آسيب ديده بيشتر مي شود. آلودگي رودخانه ها آبزيان را هم آلوده كرده است و در سالهاي اخير موجب مرگ ميگوها، ماهيها و صدفها به ميزاني وسيع شده است. احتمال مصرف غلات و غذاهاي دريايي سمي مردم تايوان را هر روز بيش از پيش تهديد مي كند. آلودگي آب در تايوان بيشتر از فاضلاب خانه ها، فاضلاب صنايع وفضولات حيوانات خانگي به ويژه خوكها ناشي مي شود. در سال 1987 اين سه منبع به ترتيب در 25 درصد 54 درصد و 21 درصد ازكل آلودگي آب سهيم بوده اند. در تايپه فقط 13 درصد از كل فاضلابهاي خانگي; پالايش مي شوند و بقيه فاضلابها يكراست وارد رودخانه تام شويي يكي از آلوده ترين رودخانه هاي تايوان مي شوند. در خارج از تايپه به جز يك شهر، سيستم پالايش فاضلابها وجود ندارد. باور مردم بر اين است كه ورود اين فاضلابهاي پالايش نشده در آبراهها يكي از علل ابتلاي مردم به هپاتيت است. بيماريي كه رقم مبتلايان به آن در تايوان بيشتر از همه جاست. پيش از مستقل شدن اداره حفظ محيط زيست به صورت يك سازمان در سال تنها 1987 معدودي از فاضلابهاي صنعتي پيش از دور ريختن نهايي پالايش مي شدند و از اين رو، فاضلابهاي صنعتي بزرگترين آلايندگان آب در تايوان هستند. در ده سال گذشته پرورش خوك در تايوان به سرعت افزايش يافت. تعداد آنها /4 8از ميليون در سال 1980 /7 8به ميليون در سال 1989 رسيد، و از آنجا كه مزرعه هاي پرورش خوك دربالا دست جويبارها قرار دارند فاضلابهاي آلوده و پالايش نشده اين مزرعه ها يكراست وارد جويبارها و رودخانه ها مي شوند و در بيشتر نقاط منابع آب شيرين را آلوده مي كنند. ادامه دارد