Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750629-5833S1

Date of Document: 1996-09-19

اين مهربان ناشناخته به مناسبت فرخنده ولادت حضرت زينب ( س ) و روز پرستار طاهره قرباني: پرستاران بيشترين تماس و ارتباط رابا بيمار دارند، آنها بايد مشكل او را تشخيص دهند و به هرحال آن را برطرف كنند. كسي نمي دانست كيست و از كجا اما مي آيد هر روزمجروحان بيمارستان صحرايي منتظرش بودند تا بيايد وهمين كه با آن قامت خميده وچهره روشن در بخش را مي گشود، گويي گل از گل يك يك درد كشيدگان مي شكفت. هر روز براي كمك به مجروحيني كه نمي توانستند از روي تخت حركت كنند به همه بخشهاي بيمارستان سرمي زد. موقع اذان به آنها كه احتياج به تيمم داشتند كمك مي كرد و... او پدر شهيد و پرستاري بود كه لباس پرستاري به تن نداشت. لذت در خدمت همنوع بودن، با شاديهايش شادمان شدن وبا غمهاي او به غم نشستن، به سلامت او انديشيدن و... او؟ كيست آيا قدر او را آنچنان كه بايد؟ مي دانيم . يعقوب قدسيان سرپرستار كل ( مترون ) بيمارستان بقيه الله الاعظم (عج ) مي گويد: تلقي مردم از پرستاري بستگي به ميزان شناخت آنان از اين حرفه بعضي ها دارد پرستاران را از ساير پرسنل يك موسسه درماني يا بيمارستان تفكيك نمي كنند. مثلا ممكن است هر يك از بانوان شاغل در بيمارستان راپرستار بنامند. البته بعضي از بيمارستانها با تغيير رنگ لباس يا نصب اتيكت، تا حدودي به شناخت حرفه هاي گوناگون تيم درماني اقدام كرده اند; ولي در تلقي مردم از پرستاران تاثير چنداني ندارد! وي مي افزايد: نكته اينجاست كه اين حرفه هنوز جايگاه خود را در جامعه نشان نداده است. بعضا با بيماراني مواجه شده ايم كه پس از ارائه مراقبت نگرش آنها به پرستار و حرفه او تغيير قابل ملاحظه اي داشته است. بيشتر مردم پرستاران را خواهراني مهربان مي شمارند كه بايد پيرو دستورهاي پزشك و برآوردن خواسته هاي احساسي بيماران باشند. اين دو وظيفه، البته جزئي از حرفه پرستاري است. ولي در اجرا و عمل، زن و مرد تفاوتي ندارند و هر دو مي توانند با روش علمي و اصولي نياز مددجو را حتي از بعد احساسات برآورده نمايند. مردم را براي چنين نگرشي نمي توان مقصر دانست; بلكه مسئولين امر بايد با تدوين استانداردها و پيگيري اجراي آن پرستاري علمي را در سطح وسيعي از جامعه معرفي كنند. خانم احمديه سرپرستار بخش داخلي بيمارستان طالقاني تهران با اشاره به ناشناخته بودن اين حرفه مي گويد: حتي برخي از تحصيلكرده ها هم نمي دانند پرستار چه كاري انجام مي دهد و چه تحصيلاتي دارد. پيش از انقلاب هم نگرش مثبتي به شغل پرستاري در بين مردم وجود نداشت; ولي اين مشكل در بعد از انقلاب تا حدي رفع شده و رسانه هاي گروهي با تاكيد بر اهميت و تقدس اين حرفه، شناخت بيشتر مردم به اين شغل را موجب شده اند. از باجي تا مترون پرستاري بعنوان يك شغل مشخص، در ايران ديرينه چنداني ندارد. تا پيش از پايه گذاري مريضخانه هاي مشابه اروپايي و بويژه پيش از بنيانگذاري دانشكده هاي پرستار پرستاري، صرفا به كسي گفته مي شد كه بر بالين بيمار نشسته و مواظب دارو و غذاي او بود. چنين كساني بيشتر از بين زنان خانه دار با حوصله معروف به باجي انتخاب مي شدند و نيز به دليل نداشتن سواد پزشكي، كارآيي چنداني نداشتند. نخستين مدرسه پرستاري در سال 1294 هـ. ش توسط يك گروه مذهبي امريكايي در بيمارستان شهر اروميه تاسيس شد سال 5و بعد اولين پرستاران از آن فارغ التحصيل شدند. شغلي بنام پرستاري، در ايران از اول بصورت خود جوش بوجود آمد. تاسيس مدارس پرستاري و پرورش پرستاران تحصيلكرده از جمله گامهاي بسيار سودمند و موثري بود كه در جهت بالا بردن سطح دانش و بهداشت مردم برداشته شد. درچند سال اخير حرفه پرستاري جاي خود را در ميان ديگر حرفه هاي عالي پزشكي باز كرده و مردم روزبه روز به اهميت و ارزش آن آگاهي بيشتري مي يابند. مقايسه وضع پرستاري در گذشته و حال نشان مي دهد كه حرفه پرستاري در ايران در مدت كوتاهي پيشرفت قابل توجهي داشته است. پرستار و سرپرستاري افرادي با سطح تحصيلات گوناگون با مدرك فوق ديپلم، ليسانس، فوق ليسانس يا حتي دكترا هستند. سرپرستار در هر بخش نظارت بر كار پرستاران همان بخش را نيز بعهده دارد. سوپروايزر ياناظر ارشد پرستاري، بازوي اجرايي مترون (مدير پرستاري ) بيمارستان فعاليت 24 ساعته دارد و مسئول كار پرستاران و هماهنگ كننده در بيمارستان است و در غيرساعات اداري، كار مترون و رئيس بيمارستان را انجام مي دهد. افرادي كه در كادر باليني و درماني مستقيم با بيمار سر و كار دارند عبارتند از كمك بهيار، بهيار، پرستار، سرپرستار، سوپروايزر، و مترون. كمك بهيار فردي است كه نيازهاي اوليه بيمار را فراهم مي كند. پيشگامان دفاع مقدس پرستاران در دوران انقلاب اسلامي و هشت سال دفاع مقدس با حضوري فعال و به مثابه پيشگامان ساير اقشار ملت، در خطوط مقدم انقلاب و جبهه و در مراكز درماني و بيمارستاني جنگي خدمات خالصانه و فوق العاده مهمي ارائه و شهدا و ايثارگراني نيز تقديم كرده اند. طاهره قرباني. مديركل دفتر امور پرستاري و دبير شوراي پرستاري وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي در مورد جايگاه اجتماعي، علمي و تخصصي پرستاران مي گويد: به فرموده حضرت امام خميني (ره ) شغل، پرستاري از شغل هاي بسيار شريفي است كه اگر چنانچه انسان به وظايف انساني و شرعي خود عمل كند، اين يك عبادتي است بر فراز عبادتهاي درجه اين اول كلام نشانگر جايگاه ارزشمند، حساس و تاثيرگذار پرستاري است. تامين سلامت انسانها از اهداف مهم كشورها در مسير توسعه اقتصادي و اجتماعي است و خدمات كادر پرستاري بعنوان حلقه اي اساسي از زنجيره كادر بهداشتي و درماني در حفظ و تامين سلامت همگاني و پيشبرد برنامه هاي آموزشي كشور انكارناپذير رشد است روزافزون جمعيت و توسعه علوم پزشكي و تكنولوژي با افزايش آگاهي عمومي جامعه و درخواست مردم براي دريافت خدمات بهداشتي و درماني مطلوب، موجب پديد آمدن تحولات بسياري در حرفه پرستاري شده است. وي ادامه مي دهد: در حال حاضر توجه به اهداف وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي در تامين بهداشت همگاني، بر اهميت نقش دانشكده هاي پرستاري افزوده است. در حال حاضر در قالب 148 برنامه كارشناسي 14 برنامه كارشناسي ارشد و 3 برنامه دكتراي پرستاري به تربيت نيروهاي متخصص اقدام شده است. اساسي است. يعقوب قدسيان. نقش و سهم پرستاران را در بهبود جسماني و روحي بيماران اينگونه توصيف مي كند: از ديد يك پرستار آگاه، انسان نه يك بعدي، بلكه چند بعدي است. پرستار انسان را از نظر ارتباط خانوادگي و اجتماعي، ارزشهاي فردي و اجتماعي و فرهنگي، دانش و آگاهي، قدرت درك، توان حركت، احساسات و شكل بروز آن، روش برقراري ارتباط و مقابله با تنشها كه هركدام مي تواند بعدي از انسان باشد و روح و جسم او رادر برگيرد، مي نگرد. وي مي افزايد: بسيار شاهد بوديم كه مشكلات جسماني واكنشي از تنشهاي روحي است كه گاه به آن توجه نمي شود. پرستاران ورزيده با شناخت آن تنشها، موجب پيشگيري از بروز مشكلات احتمالي خواهند شد. طاهره قرباني. نيز در اين زمينه معتقد است: پرستاران بيشترين تماس و ارتباط را با بيمار دارند. آنها بايدمشكل او را تشخيص دهند و به هر حال آن را برطرف كنند. واقعيت اين است كه پرستاري بيشترين وحساس ترين ارتباط را با بيماران دارد و مجموعه اي ازعشق، محبت، گذشت، فداكاري و صبر را در كنار هم مي طلبد. مهارت و دقت در پرستاري است كه علم و عمل پزشك را به ثمر مي رساند. تلقي هاي ناهمگون نرگس - پ دانشجو در مورد حرفه پرستاري معقتد است: مثل هر حرفه ديگري نمي توان گفت تمام پرستاران بديا خوب هستند. پرستار خوب بايد وجدان كاري بايد داشته باشد و لازمه كار پرستاران ايجاب مي كند كه نسبت به بيماران سخت گير باشند كه اين براي مراقبت هاي بهتر پرستاري است. يك كارمند نيز مي گويد: برخي پرستاران در برابر نيازها، و خواسته هاي بيماران، پاسخگوي خوبي نيستند; حتي در بيمارستانهاي خصوصي. علت اين هم بي علاقگي برخي از آن ها به كارشان است. اين دسته از پرستاران از روي اجبار به اين شغل پركار و كم درآمد روي آورده اند. البته بي علاقگي به حرفه، در هر شغلي زيانبار است و متاسفانه هر روز گسترش هم مي يابد. فريده - م در مورد پرستاري مي گويد: پرستاري سودمندي اجتماعي بسياري دارد و حرفه مقدسي است ولي دركشور ما مشكلات اقتصادي واجتماعي پرستاران موجب شده تا جنبه معنوي كارآنان كمرنگ ترشود. دولت بايد براي رفاه حال اين گروه زحمتكش تسهيلاتي را فراهم كند. توان فرساست بانو ص - الف يكي از پرستاران بيمارستان طالقاني تهران در مورد حرفه پرستاري و مشكلات آن مي گويدسال 15 است كه پرستارم كارم راهم دوست دارم. ولي به علت تنگناها و مشكلات موجود در اين حرفه و برخي برخوردهاي اجتماعي نادرست از طرف برخي مردم وحتي جامعه پزشكي، ديگر نمي خواهم دراين حرفه بمانم. به دليل كمبود امكانات پژوهشي وآموزشي، نيروهابه هرز مي رود و فقط از نيرو و توانايي ما براي يك سلسله كارهاي روزمره بسنده مي شود; زيرا وظايف گوناگون رده هاي پرستاري از هم تفكيك نشده است. وي مي افزايدتا 40 ساعت 42 كار در هفته با توجه به نوع كار زياد است. امكانات رفاهي نظير تعاوني مصرف و مسكن هم جوابگوي نياز و تقاضا نيست. درامدها هم كه جاي خود دارد. از او مي پرسم انتظار داردچگونه مردم از پرستاران؟ تقديركنند وقتي يك بيمار را مي بينم كه سلامت خود را بازيافته و به آغوش پرمهر خانواده برمي گردد، برايمان كافي است. بهترين هديه اي كه ما پرستاران مي توانيم در روز پرستار دريافت كنيم، شناساندن اين حرفه و جايگاه پرستاران در جامعه به مردم است. در بخش ديگري از بيمارستان، يكي از پرستاران مرد كه خود را م - ح - مژدهي معرفي مي گويد مي كند:با 4 سال سابقه كار، از شغلم راضي نيستم. كار ما بسيار دشوار است و نسبت به ساير رشته هاي پيراپزشكي حقوق كمتري دريافت مي كنيم. شبكاري مان هم زياد است. اين پرستار مرد، كمبودها را از زاويه ديگري مطرح مي كند: بدليل اينكه رده هاي بالاي شغلي پرستاري بعهده خانمهاست، از حقوق مردان پرستار كمتر دفاع مي شود. وي در ادامه مي گويد: رفتار برخي پزشكان با پرستاران خوب نيست. ذهنيت برخي از مردم نيز مشكل بزرگتري است. بعضي از همراهان بيماران تحقيرآميز با ما برخورد مي كنند. همچنين از لحاظ رتبه بندي شغلي، پرستاران ديرتر از ساير گروههاي پرسنلي بيمارستان ها حق جذب مي گيرند. بانو احمديه پرستار نيز در زمينه دستمزدها مي گويد: مشكلات مادي اين شغل با توجه به ترميم هاي ابتداي سال 75 وضعيت را نسبت به گذشته بهتر كرده است. ولي مسئولان بايد بيشتر به فكر رفاه حال پرستاران باشند. بويژه پرستاران مرد نان آور خانواده هستند. با توجه به طاقت فرسا بودن شغل، اگر پرستار تامين مالي نباشد، سريعتر فرسوده مي شود و زودتر از موعد از كار مي افتد. كار بيش از حد، طبعا روي كيفيت تاثير مي گذارد. شغل سپيدجامگان دلسوز، ازپرتنش ترين و سخت ترين مشاغل جامعه است كه به دلي فراخ، صبري عظيم، خلقي نكو و تسهيلات شغلي شايسته نيازمند است. بانو قرباني كمبودهاومشكلات جامعه پرستاري را چنين بيان مي كند: پرستاري با اينكه بسيار ارزشمند و مقدس است، ولي طاقت فرساست. پرستار با توجه به شرايط حرفه اي خود بايد در هر ساعت شبانه روز حتي روزهاي تعطيل و وضعيت هاي بحراني حضور داشته و خدمت او كند با بيماري هاي گوناگون سروكار دارد و مخاطراتي مهم را نيز در پيش دارد. كسي كه اين حرفه پرارزش را انتخاب مي كند، بايد اعتقاد و باور قلبي و علاقه به اين حرفه مقدس داشته باشد تا سختيهاي آن برايش قابل تحمل شود. با توجه به شرايط اين برنامه ريزي ها حرفه، بايد در جهت كم كردن سختيهاي آن تنظيم و اجرا شود. دراين زمينه هر چه سرمايه گذاري شود، مي تواند تاثير مستقيم بر چگونگي و كيفيت ارائه خدمات پرستاري و نهايتا سلامت جامعه داشته باشد. تشكل مي خواهند. قدسيان سرپرستار بيمارستان بقيه الله الاعظم تهران مي گويد: باوجود اين كه پرستاران دررابطه مستقيم با زندگي ومرگ انسانها هستند، هنوز نظامي استاندارد شده براي كنترل، حمايت و اعطاي جواز كار يا لغو جواز و.. آنها تشكيل نشده است. تازه كمبودها فقط به بيمارستانها پايان نمي يابد و در دانشكده هاي پرستاري نيز وجود دارد. تهيه امكانات كافي براي ارائه كارو مهيا كردن محيطي براي ارائه خلاقيت و ابتكار عمل، در نظر گرفتن امكانات رفاهي مانند تعاوني هاي مصرف و مسكن، اعطاي وامهاي قرض الحسنه و افزايش حقوق پرستاران مي تواند براي تقويت انگيزه و روحيه پرستاران نقش بسزايي داشته باشد. معصومه حسني