Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750628-5726S1

Date of Document: 1996-09-18

تماشاخانه اي متعلق به دوران اليزابت اشاره: تماشاخانه گلوبمشهورترين تماشاخانه انگليس در دوره رنسانس است. اين ساختمان به تماشاخانه دوران اليزابت مشهور است. در اين دوران معمولا عمارتي به شكل دايره يا مربع مي ساختند و صحنه اي با سقف در يك سوي آن قرار مي دادند و سه رديف بالكن در اطراف حياط براي تماشاگران تعبيه مي شد; در اين قسمت نيمكتهايي قرار مي گرفت تا تماشاگران بتوانند روي آن بنشينند و تئاتر را تماشا كنند. در اين دوره صحنه آرايي در ساده ترين شكل در تماشاخانه هاي انگليس وجود داشت و از دكورهاي گوناگون و نقاشي شده استفاده نمي شد و تنها استفاده از نيروي خلاق بازيگر و مهارت او در تصوير صحنه ها مرسوم اين بود موضوع در آثار نمايشنامه نويسان اين دوره بويژه شكسپير به خوبي مشهود است. به مناسبت بازسازي مجدد تماشاخانه گلوب در انگلستان مجله نيويورك مقاله اي در اين باره به چاپ رسانده است، بخشهايي از اين مطلب كه توسط واحد رسانه هاي خارجي ترجمه شده است، از نظرتان مي گذرد. ماه گذشته پس از چهارصد سال اولين اجرا در تئاتر گلوب سكسپيرمجددا بر روي صحنه رفت. اجراي اين نمايش كه دو مرد متشخص ورونايي نام داشت با مشكلاتي نيز مواجه شد. به عنوان مثال جورج اينز كه قرار بود در اين نمايش يكي از بازيگران اصلي باشد قبل از نخستين اجراي نمايش در جريان يك تمرين در تئاتر لندن از روي صحنه به زمين افتاد و پايش شكست. در نتيجه اجراي نقش به بازيگر ديگري محول شد اما با اين وجود نمايش با موفقيت اجرا شد و مردم نيز به خوبي از آن استقبال كردند. منتقدين معتقدند كه در آينده نيز تئاتر گلوب درامد خوبي خواهد داشت و احتمالا مورد توجه دوستداران سبك شكسپير قرار خواهد گرفت. سازندگان تئاتر گلوب جديد چهاردهه وقت و بيش از 20 ميليون پوندصرف ساخت اين سالن كرده اند. آنان از هيچ كوششي فروگذار نكرده اند تا تمامي جزئيات ساختمان به سالن اصلي شباهت داشته باشد. تالار گلوب جايي است كه سكسپير خود در آنجا به بازي و كارگرداني آثارش مي پرداخت. سالن گلوب فعلي 200 يارد با محلي كه سالن اصلي در آنجا قرار داشت فاصله دارد اما همه چيز آن مثل سالن اصلي است. همچون سالنهاي دوره اليزابت سقف باني و كاهگل ساخته شده، ديوارها با پوست دباغي شده بز پوشش يافته اند و حفاظهاي كنده كاري شده از چوب بلوط درست مثل ساخته هاي نجاران دوران اليزابت اطراف صحنه قرار گرفته اند. حتي نيمكتهاي سالن به اندازه نيمكتهاي 1600 سال پيش براي نشستن ناراحت به نظر مي رسند. تنها چيزهايي كه به آن دوره شباهت ندارد اين است كه ديگر از آن شلوارهاي سواري لايي دار و دامنهاي چندلايه زنانه خبري نيست. آنچه به چشم مي آيد شلوارهاي جين، لباسهاي رنگارنگ و قوطيهاي كوكاكولااست. اينها جزئياتي از دنياي مدرن است كه بدون اجازه وارد سالن شده اند. با اين وجود به نظر مي رسد كه تماشاگران فعلي از تماشاگران بي ذوق دوران شكسپير بيشتر به تئاتر علاقه داشته باشند. از كساني كه تنها مي توانستند سرو صدا كنندويا نمايشهاي بي صدا اجرا كنند. منتقدان معتقدند كه در اين سالن جاي زيادي براي تئاتر حقيقي وجود ندارد. عده اي نيز مي گويند كه احتمال دارد تئاتر گلوب به جاي تبديل شدن به يك مركز مهم فرهنگي، نزول يابد و جذابيتهاي مثل جذابيت والت ديزني پيدا كند. لوسي بيور سخنگوي سالن تئاتر گلوب مي گويد: ما واقعا مي خواستيم فضايي آرامش بخش ايجاد كنيم. جايي كه نه به پيك نيك شباهت دارد نه به بازي بيس بال. چارلز اسپنسر منتقد مجله ديلي تلگراف مي نويسد: ترس بزرگ ما از اين است كه گلوب به نوعي از تجربه شكسپيري تبديل شود كه كمتر با هنر ارتباط دارد و به جاي آن بيشتر به دنبال دلارهاي آمريكايي برود. اما همه علاقه مندان تئاتر بر اين موضوع اتفاق نظر دارند كه اداره صحيح اين مركز مي تواند باعث گشودن راه جديدي به سوي ارتقاي تئاتر انگلستان باشد. فكر ساخت اين تئاتر ابتدا به ذهن بازيگر و كارگردان فقيد آمريكايي سام واناميكر خطور كرد. او كه ساكن لندن بود دائما وحشت داشت كه يكي از كمپانيهاي بزرگ محل گلوب را اشغال كند بنابراين يك درخواست جهاني نوشت و توانست با كمك دوستداران هنر 10 ميليون پوند جمع آوري كند. /12 5سپس ميليون پوند از سوي صندوق اعانات ملي دريافت كرد و با استفاده از ساير كمكهاي مردمي در سال 1993 ساخت اين سالن آغاز شد. واناميكر پس از شروع ساخت اين سالن در گذشت اما كارهمچنان ادامه اين يافت پروژه تا تكميل نهايي صحنه /6 5آن ميليون پوند ديگر نياز دارد كه سازندگان اميدوارند بتوانند از محل فروش بليت به تدريج اين مبلغ را تامين كنند. صحنه اي كه در حال حاضر مورد استفاده قرار گرفته است مدلي با اندازه هاي طبيعي و كامل است كه به طور آزمايشي مورد استفاده قرار مي گيرد.