Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750628-5724S1

Date of Document: 1996-09-18

نمايش كوتاه: گامي به سوي تئاتر ملي گزارشي از برپايي نخستين جشنواره نمايشهاي كوتاه كشور در زاهدان اشاره نخستين جشنواره سراسري نمايش هاي كوتاه كشور چندي پيش با اجراي 17 نمايش از استانهاي فارس مركزي خراسان آذربايجان شرقي كردستان، سيستان و بلوچستان، تهران، سمنان و مازندران در زاهدان برگزار شد. محمود طالع زاري خبرنگار همشهري در زاهدان گزارشي ازاين جشنواره تهيه كرده است كه مي خوانيد: دبير نخستين جشنواره سراسري نمايشهاي كوتاه كشور دليل انتخاب قالب نمايش كوتاه را براي برگزاري اين جشنواره چنين بيان كرد: نمايش كوتاه به دليل ارتباط سريع با بيننده مي تواندپيام خود را بصورت موجز در يك پرده بيان كند وازكمترين فرصت براي بيشترين منظور بهره ببرد. نمايش كوتاه مي تواند در كشور ما زمينه اي براي دستيابي به تئاتر مطلوب باشد. وي همچنين گفت: در اين جشنواره 95 درصد شركت كنندگان را اعم از نويسنده، كارگردان و بازيگر جوانان تشكيل مي دادند. نكته: تعداد زيادي از هنرمندان شركت كننده در جشنواره خواستار توجه بيشتر به نمايش كوتاه و گسترش اين شيوه در كشور شدند تا از اين طريق مردم ارتباط نزديكتري با هنر نمايش پيداكنند. رضا هوشمند معنوي كه از استان كردستان و با كارگرداني نمايش كلات نور براي شركت در بخش مسابقه اين جشنواره به زاهدان آمده، گفته است: نمايش كوتاه گامي براي رسيدن به يك تئاتر ملي و موفق است; تئاتري كه از اين بحران كنوني رها شده باشد. بحراني كه بيشتر متوجه شهرستاني هاست تا تهرانيها. هنرمندان جوان در شهرستانها هيچ امكاناتي در اختيارندارند. حتي دريغ از يك سالن. برگزاري چنين جشنواره هايي يك نقطه عطف براي شكوفا شدن استعدادهاي شهرستاني ها محسوب مي شود. چنين جشنواره اي به شهرستاني هااعتمادبه نفس وخودباوري مي دهد تا بيشتر در صحنه هاي نمايش كشور مطرح سعيد شوند ساعدي نيز كه از استان كردستان به عنوان كارگردان نمايش مسافر و مسلخ حضور يافته، نيز گفته است: تئاتر براي ما يك نيرو و حيات است، به همين دليل سعي مي كنيم خود را به هر نقطه كشور كه در آن جشنواره اي برپا مي شود برسانيم. وي در مورد انگيزه حضورش در جشنواره گفت: به هر حال فرصتي بود كه خواستيم از آن استفاده بكنيم و با اين شيوه از هنر تئاتر (نمايش كوتاه ) نيز آشنا شويم. بهرام غرابي نويسنده نمايش چكه، صداي دريا ( اززاهدان ) نيز گفته است: هنرمندان تئاتر در شهرستانهابا مشكلات زيادي روبه رو هستند، آنچه كه آنها را سرپانگه داشته عشق به تئاتراست. اما علي رغم گفته هاي هنرمندان شهرستاني حميد گلي ازگروه نمايش ن. مثل نظم از استان تهران گفته است: شهرستاني ها بر اين باورند كه چون ما در مركز هستيم حتما از امكانات زيادي برخورداريم و هيچ مشكلي نداريم. اما واقعيت چيز ديگري است. ما نيز در تهران از امكانات بي بهره هيچ كس هستيم در تهران به ما كمك ما نمي كند نيز به خاطر عشق به تئاتر است كه سرپا مانده ايم. خلاقيت شهرستاني ها. استاد علي اصغر گرمسيري هنرمند با سابقه تئاتر ايران نظرش را در موردجشنواره چنين بيان كرده است: خلاقيت و كوشش هنرمندان شهرستاني قابل تقدير با است، اينكه به صورت خودجوش وارد عرصه نمايش پيداست شده اند، كه توانايي اعتلاي هنرنمايش را در كشوردارند. گرچه كار اين جوانان تحسين برانگيز است اما نمي تواند ما را كه مشتاق ارتقاي نمايش در كشورمان هستيم قانع كند. براي رفع نقائص بايد كارشناسان تئاتر به شهرستانهااعزام شوند تا جوانان مستعد و مشتاق شهرستاني را موردآموزش قرار دهند. گرمسيري معتقد است: نمايشهاي كوتاه نمي تواند به تنهايي برنامه يك شب تئاتري را تكميل كند. زيراتماشاگر حاضر نمي شود خود را به زحمت بيندازد، راه دوري را طي كند و وقتي را كه گذاشته تنها صرف يك نمايش نيم ساعته بكند. اينگونه نمايشها بيشتر براي تلويزيون كاربرد دارد. نمايش كوتاه يا بلند; فرقي نمي كند. فردوس كاوياني يكي از هنرمندان حاضر درجشنواره نمايش هاي كوتاه نيز گفته است: براي من نمايش كوتاه يا بلند تفاوتي ندارد. اين خيلي جالب نيست كه در يك جشنواره فقط نمايش هاي كوتاه اجرا شود. براي بازيكر و تماشاگر بايد فرصت بيشتري در نظر گرفته شود چون باعث تمركز بيشتر و سازندگي بهتر مي شود. اگر در يك جلسه چند نمايش كوتاه اجرا شود چون تمركز بيشتري ايجاد مي كند قابل قبول تر خواهد بود. كاوياني در مورد گروههاي شهرستاني تئاتر گفت: بچه هاي بااستعداد و خلاق شهرستاني خيلي خوب تئاتر را فهميده اند. بايد براي اين هنرمندان امكاناتي فراهم شود كه بتوانند بطور حرفه اي به تئاتربپردازند و از طريق آن زندگي خود را بگذرانند. دكتر قطبالدين صادقي نيز گفته است: مي ترسم نمايش كوتاه جاي مفهوم اصلي تئاتر را بگيرد. هم اكنون تلويزيون اين تصور نادرست را در ميان مردم به وجودآورده كه تئاتر همان ميان پرده هاي كوتاه است. و به اين ترتيب تئاتر را از محتواي عميق و جدي اش تهي كرده است. اين جشنواره تنها كاري كه مي تواند بكنداين است كه اين مفهوم غلط را تصحيح كند. نكته: يكي از معضلات جشنواره ها اين است كه معمولا به نقد كشيده نمي شوند. يك كارشناس تئاتر گفته است: هدف ازنقدارزشيابي و داوري عناصر مثبت و منفي يك اثرنمايشي چه درمورد متن و چه در مورد اجراست. يك منتقد تئاتر نيازمند دانش همه جانبه در مورد هنرنمايش است. تعداد منتقدان خوب تئاتر در كشور كم است، اغلب منتقدان سهل انگارند و براي نقد يك نمايش به نقل خلاصه داستان آن مي پردازند و از نقد داستان نمايش پا را فراتر نمي گذارند.