Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750617-4968S1

Date of Document: 1996-09-07

شهرهاي جهان در سلطه 500 ميليون خودرو جنگل بزرگ آهن، آلودگي و صدا مردم را به ستوه آورده است اتومبيل كه براي خدمت به انسان اختراع شده امروز بود، آرامش را از آدمي گرفته است اشاره: هفته گذشته ساكنان يكي از خيابان هاي شهربريستول انگليس، راه را بر خودروها بستند و كف خيابان را با چمن طبيعي فرش كردند. آنها هر روزچمن ها را مرطوب مي كنند تا به جاي آلودگي و سر و صدا، از شميم خنك گياه برخوردار باشند. در هلندتلاش هاي جدي براي محدود كردن رفت و آمد خودروها در خيابان ها آغاز شده است و هدف آن است كه عابران پياده خانواده ها و رهگذران راحتي و ايمني بيشتري داشته باشند. مردم جهان دريافته اند كه خودرو بايد در خدمت آنها باشد اما در عصر ما اتومبيل مردم جهان را در چنبره گازهاي آلاينده، سر و صدا و بيماري گرفتار كرده است. مردم جهان در آرزوي شهرهاي بدون اتومبيل هستند. آنها از اين جنگل آهن و آلودگي به ستوه آمده اند. گزارشي را كه در اين خصوص تهيه شده است مي خوانيد. چنانچه صاحبان اتومبيل خود هزينه هاي واقعي رانندگي، از جمله تعمير جاده ها، آلودگي و خدمات اورژانس و راهنمايي و رانندگي را بپردازند راه براي استفاده از طيف وسيعي از گزينه هاي مختلف حمل و نقل عمومي هموار مي شود و شهرها نيز به صورت محيط مناسبتري براي زندگي درمي آيند. اتومبيل روزي پيام آور دنياي گيج كننده ي آزادي سرعت، و سفرهاي تقريبا نامحدود بود. مردم متوسطدرامد مي توانستند با داشتن آن بيشتر از خاندانهاي سلطنتي گذشته به اسب بخار قدرت دست پيدا كنند. لذا جاي تعجب نبود كه جهان از اين شيوه ي جديد حمل و نقل شادمانه استقبال كرد. اما اكنون كه شمار ناوگان اتومبيلهاي جهان به نيم ميليارد رسيده روياهاي اتومبيل به كابوسي از راه بندان و آلودگي بدل شده و مقامات شهري به جستجوي راههاي حمل و نقل ديگري برخاسته اند. شايد هيچ اختراع ديگري بقدر اتومبيل تجسم عقيده ي ژاك الول در مورد تكنولوژي نباشدكه مي گويد: خدمتكار خوب اما ارباب بدي است. پيروي از تقاضاهاي اتومبيل شخصي اثراتش را بر طراحي شهر ونفس زندگي شهري تحميل كرده است. مناطق وسيع پوشيده از جاده و پاركينگ شهر را زشت و بدمنظر مي كند و رشد بي رويه ي حومه تمام فضاي باز اطراف شهرها را مي بلعد. وقتي تمام سطح شهر تسليم اتومبيل شخصي شد برنامه ريزان به جانب طرحهاي هوايي و زيرزميني رو مي آورند. اخيرا سرمايه گذاران در شهر يوكوهاماي ژاپن يك پاركينگ شناور را روي خليج محلي شهر افتتاح كرده اند. اكنون راه بندان بدل به يك واقعيت زندگي در شهرهاي بزرگ دنيا شده بطوريكه ساعات پر رفت وآمد شبانه روز در سئول بيش از 12 و در ريودوژانيرو 14 ساعت است. براساس تخمين كنفدراسيون صنايع انگليسي راه بندان سالانه 24 ميليارد دلار به صورت افزايش نرخ حمل و نقل تلف شدن وقت كاركنان و ساير عواقب مربوطه، به اين كشور خسارت وارد مي كند. وسايل موتوري، كه به تنهايي بزرگترين منبع آلودگي هواست، پرده هاي سياهي بر روي شهرها در سراسر جهان مي كشد. مه - دود حاصل از اتومبيل موجب تشديد بيماريهاي ريوي مي شود و اين عوارض اغلب براي مبتلايان به آسم، كودكان و سالخوردگان مرگبار است. چنين به نظر مي رسد كه مهمترين عامل تشكيل دهنده مه - دود يعني اوزون مضر (گازي كه بصورت اكسيدهاي ازت و هيدروكربنهاي اگزوز ماشين در تركيب با نور خورشيد بوجود مي آيد. ) محصول سويا پنبه و ساير محصولات كشاورزي را 5 تا 10 درصد پائين مي آورد. به علاوه اتومبيل با توليد 13 درصد گاز كربنيك منبع عمده توليد اين گاز گلخانه اي به شمار مي آيد. اين گاز در روند گرمايش جهاني نقش عمده اي دارد. تباهي زيست محيطي ناشي از نفت، علاوه بر آلودگي هوا، پيامدهاي ديگري نيز دارد. سالانه /2 9حدود ميليون بشكه نفت به طور تصادفي به دريا نشت مي كند و حدود شش برابر اين مقدار نيز از راه شستشوي نفتكشها، روان آب خيابان و ساير عواقب استفاده از وسايل موتوري به اقيانوس سرازير مي شود. آسيبپذيري اقتصادي جوامع وابسته به اتومبيل را در موارد بروز يك بحران نفتي، همچون حمله عراق به كويت، مي توان به صورت عريان مشاهده مشكلات كرد ناشي از كاربرد اتومبيل آنقدر بغرنج است كه به صرف تدابير تكنيكي نمي توان براي آن به راه حل قطعي دست يافت. اگرازگزينه هاي ديگر بجاي اتومبيل استفاده نشود تلاش براي ايجاد هرگونه بهبودي در راندمان سوخت و روشهاي كنترل آلودگي تا حدودي خنثي مي شود. بعلاوه اين پيشرفتها هيچ بهبودي در راه بندانها بوجود نمي آورد. حتي استفاده از ماشينهاي برقي، كه مصرف سوختهاي فسيلي و آلودگي ها را شديدا كاهش مي دهد، باز هم به راه بندانها اضافه خواهد كرد. از اين گذشته هيچ تكنولوژي جديد اتومبيل نيزنمي تواند از عواقب اجتماعي سالانه بيش از 250 هزارنفر مرگ و مير و چندين ميليون زخمي و معلول ناشي از تصادفات جاده اي بكاهد. هيچ تكنولوژي جديد اتومبيل به اكثريت مردمي كه هرگز شانس داشتن اتومبيل را ندارند خدمتي نمي كند. در حال حاضر قيمت يك ماشين فيات كوچك در چين 6400 دلار است كه گرچه براي بعضي از كشورها رقم معقولي است اما اين مقدار برابر با سال 16 مزد يك كارگر معمولي چيني است. براي همه مردم كشورهاي در حال توسعه (جز اقليت ثروتمند آن ) اتومبيل زيادتر يعني آلودگي شديد، راه بندان بيشتر و خيابانهاي خطرناكتر. بازگشت به مسيرشرط به وجود آمدن يك تصور تازه از حمل و نقل كه نياز مردم و محيط زيست سالم را تامين كند آن است كه اتومبيل به جايگاه مفيد و موثرش به عنوان يك خدمتكار با بازگردد تغيير اولويتها اتومبيل مي تواند به عنوان يكي از عناصر يك سيستم حمل و نقل گسترده و متوازن باشد كه در آن وسايل رفت و آمد عمومي، دوچرخه و پياده همگي گزينه هاي پايدار به حساب بيايند. شيوه هاي مختلف نقل و انتقال عمومي اعم از مترو، اتوبوس، ميني بوس، قطار و حتي همپيمايي با اتومبيل ووانت گرچه در مصرف سوخت، ميزان آلودگي و فضاي مورد نياز با يكديگر تفاوت دارند اما وقتي تعداد مناسبي از مسافران را جابجا كنند عملكرد همگي آنها از اتومبيل تك سرنشين بهتر است. از نظر آلودگي نيز مترو و اتوبوس برقي با موتورهاي الكتريكي كار مي كنند و لذا انتشار آلودگي آنها نه بر مبناي خروجي اگزوز بلكه نيروگاه محاسبه مي شود كه اغلب در خارج از شهر و جايي قرار دارد كه مشكلات كيفيت هوا چندان حاد نيست. با گسترش حمل و نقل عمومي مي توان فضاهاي با ارزش شهري را حفظ كرد. اتوبوس و قطار در هر سفر تعداد بيشتري را جابجا مي كنند. بخصوص در خط ويژه خود (مخصوصا در راهروهاي زيرزميني ) سرعت امن بيشتري نيز دارند. بديهي است كه در انتخاب نحوه حمل و نقل عمومي مهمترين عامل تعيين كننده براي دولتها هزينه اما است مقايسه هزينه اتوبوس و قطار با ماشين شخصي كار بسيار پيچيده اي است. يك مقايسه منصفانه مي بايد تمام هزينه هاي هر دو سيستم، و از جمله عواقب اجتماعي و اثرات زيست محيطي را نيز دربرگيرد. بعلاوه ارزيابي مذكور بايد به اين نكته نيز توجه داشته باشد كه كدام شيوه اكثريت مردم را جابجا مي كند; دولتها با انتخاب حمل و نقل عمومي، كه ظرفيت بالاتر و كرايه مناسبتري دارد از هزينه هاي صرف شده بهره بيشتري مي برند. موزه آثار طبيعي و حيات وحش ايران ادامه دارد