Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750617-4958S1

Date of Document: 1996-09-07

يادداشت روزگراميداشت شهيدان 17 شهريور75 روز واقعه از فرداي روز هفدهم شهريور، پيروزي جنبش عظيم اسلامي ايران ديگر كاملا مسجل گرديده بود، زيرا ملتي كه پس از شديدترين كشتارها و سركوبها باز هم به خيابانها ريخته و حركت خود را تداوم بخشيده بود، امكان نداشت دچار شكست و استيصال شود. آنچه در ميدان ژاله، در هفدهم شهريور 1357 رخ داد حقيقتا يكي از افتخارات حيرت انگيز ملت ايران در تمام طول تاريخ خود بود. كشتار 17 شهريور از ابعاد متنوعي قابل مطالعه است. يكي از اين ابعاد، نگرش تحليلي و سياسي به اين واقعه حيرت انگيز در مي باشد پرتو چنين نگرشي، دريافتن علل اين حادثه و بوجود آمدن شرايط تاريخي براي چنين كشتار موحشي، چندان پيچيده نخواهد بود. رژيم استبدادي كه از نيمه سال با 1356 استمرار حركتهاي مردمي تظاهرات و اعتصابهاي پي در پي مواجه شده بود، دريك جمعبندي عجولانه، چاره رادر نشان دادن ضربشست به ملت جستجو كرد. جناحهاي نظامي وامنيتي نظام سلطنتي، عليرغم تظاهر به فضاي باز سياسي و دموكراسي فرمايشي كه از حدود سال 55 آغاز كرده بودند يكباره چهره حقيقي خود را به مردم نشان دادند. نظاميان سالخورده به تصور اينكه همچون واقعه پانزدهم خرداد سال 42 با يك ضربت موجوديت خود را تثبيت خواهند نمود با اعلام حكومت نظامي از صبحگاه هفدهم شهريور 57 در تهران و چند شهر بزرگ و پيش از آن يكماه قبل در شهر اصفهان، صورت تحقق به خود گرفت و بلافاصله تمام پادگانها و نيروهاي مسلح كشور به حال آماده باش درآمدند. در اين ميان از آنجا كه دامنه ناآراميها به رده هاي پايين ارتش - سربازان، درجه داران و افسران جوان - نيز كشيده شده بود، نيروي دستچين شده اي از ميان افراد سرسپرده و قابل اعتماد را آماده نمودند و با اعلام تجمع مردمي در ميدان ژاله بدانسو گسيل داشتند. در حالي كه بسياري از مردم، هنوز از كم و كيف اوضاع جديد، باخبر نبودند و به ويژه انبوهي از زنان و كودكان براي شركت در تظاهرات گرد آمده بودند، يكباره خيابانهاي اطراف مسدود گرديد و مردم در محاصره تعداد زيادي نيروي نظامي و امنيتي قرار گرفتند. مهاجمان، بدون دادن اجازه پراكندگي و يا اخطار به مردم، هدف وحشيانه خود را آغاز كردند و با تيراندازي تعداد كثيري از آنان را به شهادت رساندند. مزدوران، بدينوسيله آخرين و بزرگترين درسي را كه آموخته بودند به همه مردم ايران نشان دادند. اين درس، بيانگر استراتژي واقعي رژيم استبدادي، در رويارويي با ملت ناراضي بود. اما، با اعلام خبر حوادث كشتار، تاريخي تكرار نشد. مردم گامي پس ننهادند و به ناگاه امواج توفنده خشم، افزونتر و فراگيرتر از پيش فوران كرد و ابعاد درگيري با ايادي رژيم گسترش بيشتري يافت. جالب آنكه مهمترين تاثيرات اين يورش وحشيانه، بيش از هر چيز در پادگانها و ميان نيروهاي نظامي حادث شد و ارتشيان غيور كه نمي خواستند دستشان به خون ملت آغشته شود با گريز از مراكز نظامي و گاه با ايجاد درگيري در داخل اين مراكز، بزرگترين ضربات را بر پيكر فرتوت رژيم ستمشاهي وارد ساختند. بلافاصله پس از واقعه، حضرت امام خميني (ره ) در، بيانيه اي به پايان رسيدن عمر نظام سلطنتي را به ملت ايران بشارت دادند و اين وعده اي بود كه همچون نزول سوره روم، در بحبوحه شدائد و مصائب، رحمت بيكران الهي را براي ملت ايران در نظر گرفته و بزودي آن را متحقق ساخت. يادواره شهدايي كه در سخت ترين شرايط مبارزه و درگيري با رژيم سلطنتي، راههاي نجات و پيروزي را به روي ما گشودند، به ويژه ياد تمامي شهداي عظيم الشان هفدهم شهريور همواره گرامي باد.