Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750612-4584S1

Date of Document: 1996-09-02

همهمه صداها سلامت همه را به خطر انداخته است اشپيگل ژانويه 96 ترجمه قاسم طولاني صداهاي شديد، سلول هاي شنوايي را به شدت دچار ارتعاش مي كند و اگر اين حالت ارتعاش مدت زيادي ادامه يابد، باعث آسيبديدگي دستگاه شنوايي و به تبع آن ساير اندامهاي بدن، مخصوصا دستگاه عصبي مي شود كساني كه در طول روز سروصدايي بلندتر از 65 دسي بل را تحمل كنند، سلامت خود را به خطر مي اندازند سالانه بيش از دو هزار آلماني، براثرسروصداي مداوم مي ميرند و آلودگي صوتي دومين علت اصلي سكته قلبي اينها است نتايج تحقيقاتي است، كه ارتباط بين شرايط فيزيكي محل سكونت و بيماري را مورد تجزيه و تحليل قرار داده است. آلودگي صوتي در شهرهاي بزرگ بيداد مي كند. سروصدا فقط دستگاه شنوايي رازير فشار قرار نمي دهد، بلكه همچنين به سيستم گردش خون وقلب، كساني كه به طور مداوم با آن روبه رو هستند، زيان وارد مي آورد. سروصدا مي تواند حتي منجربه مرگ شود. كارشناسان برليني به اين نتيجه رسيده اند كه، سالانه بيش از دو هزار نفر براثر آلودگي صوتي جان مي دهند. احتمالا سروصدا، دومين عامل مهم سكته قلبي پس از دود سيگار است. رئيس اداره حفاظت محيطزيست آلمان در برلين مي گويد: سروصدا فقط آزاردهنده نيست، بلكه مضر است. زيانهاي ناشي از آلودگي صوتي به تدريج اثرات خود را نشان مي دهد. سروصداي زياد مي تواند منجربه استرس شود، به گونه اي كه عضلات منقبض شده و فشار خون بالا ضربان مي رود قلب مقدار چربي و قند خون تغيير مي كند و بدن، همانند شرايط خطرناك، از خود واكنش نشان مي دهد. درنتيجه هورمون آدرنالين ترشح شده و منجربه توليد انرژي در بدن مي گردد، كه اين انرژي معده، روده و دستگاه گردش خون را تحت فشار قرار مي دهد. به مرور زمان اندام هايي، كه زير تاثير قرار آسيب داشتند، مي بينند. زخم معده و سكته از عواقب احتمالي اين نوع آلودگي مي باشد. اينكه چه تعداد از سكته ها به واسطه سروصدا ايجاد مي شود، به سادگي قابل تشخيص نيست، زيرا آلودگي صوتي ناشي از حركت يك كاميون به تنهايي، باعث ايست قلبي نمي گردد; و نمي توان به درستي تشخيص داد، كه سكته قلبي به علت دود سيگار، عوامل وراثتي، استرس هاي شغلي يا سروصداي مداوم ايجاد شده است. با اين وجود كارشناسان اداره حفاظت از محيطزيست آلمان، اعلام كرده اند كساني كه در طول روزسروصدايي بلندتر دسي بل 65از را تحمل كنند، سلامت خود را به خطر مي اندازند. خيابانهاي پررفت و آمد چنين ويژگي دارند و يك ششم آلمانيها در چنين محيطي زندگي مي كنند. تنها به وسيله تحقيقات گسترده اپيدميولوژي، مي توان عواقب خطرناك قرارگرفتن در محيطهاي پرسروصدا را نشان داد. اولين تحقيقات در اين زمينه، به نتايج هشداردهنده اي رسيده است. برطبق اين نتايج آلودگي صوتي با قدرت 65 دسي بل مي تواند خطر سكته قلبي را تا 20 درصد افزايش دهد. مسئول اداره محيطزيست برلين مي گويد: در شهرهاي آلودگي بزرگ، صوتي مشكل شماره يك است و وزير محيطزيست حفاظت آلمان، از انسانها را در برابرخطرات آلودگي صوتي، وظيفه خطير دستگاههاي حفاظت از محيطزيست مي داند. اين درحالي است كه سياستمداران و اكولوژيست ها، خيلي دير به اين نكته پي بردند، كه سروصدامي تواند به عاملي براي آلودگي محيطزيست منجر شود. آلودگي صوتي، مانند يك جنگل بيمار و يا يك بچه خوك آبي، قابل مشاهده نيست. و همانند حفره ايجادشده در لايه اوزن تهديدي براي نسل هاي آينده به شمار نمي آيد. خطر آلودگي صوتي همانند، خطر گازهاي گلخانه اي زمين اسرارآميز نيست; و برخلاف آلودگي رودها و درياها، آلودگي صوتي اثرات خود را فقط در محيط وقوع آن برجاي مي گذارد. هرچند طبق براورد خطر كارشناسان، مرگ دراثر سكته قلبي به علت سروصدا بيشتر از خطرمرگ براثر سرطان ريه ناشي ازآلودگي هوا است، ولي با اين وجود، شهرداري ها هزينه هاي بيشتري (در مقايسه با هزينه مبارزه با آلودگي صوتي )، صرف مقابله با آلودگي هوا مي كنند. نتايج تحقيقات گسترده اي كه درزمينه آلودگي صوتي انجام گرفته، نشان داده است كه، اكثريت قريب به اتفاق كساني كه دچار سكته قلبي شده در بودند مناطق پرسروصدا سكونت داشتند. كارشناسان از 754 بيمار كه به علت سكته در بيمارستان هاي برلين بستري شده بودند، در مورد محل زندگي قبلي و فعلي آنها سوال كردند. محققان در پي آن بودند كه بدانند چه تعداد از آنها در محلات پرسروصداي شهر زندگي مي كردند. آنها براي اينكه مقياسي در دست داشته باشند از 3390 مرد ديگر در نقاط مختلف شهر نيز سوال كردند. نتيجه اين تحقيقات نشان دادكه، بيشتر بيماران مبتلا به سكته قلبي را ساكنان محلات شلوغ و پرسروصدا تشكيل مي داد و دراين ميان كساني كه در طي 15 سال اخير محل زندگي خود را تغيير نداده بودند و به طور دائمي در معرض آلودگي صوتي قرار داشتند، درصد بيشتري از اين بيماران را تشكيل مي دادند. در اين زمينه كارشناسان انستيتو تحقيقاتي بهداشت آب، زمين و هوا، نيز به نتايج مشابهي دست يافتند. صدا آزاردهنده است. اين راانسانها از قرنها پيش مي دانند. دركتاب انجيل آمده است كه شهريريچو، به واسطه صداي شيپورفتح شد. در چين باستان، محكومان به مرگ را به وسيله سروصدابه قتل مي رساندند. آنان بدين منظور محكوم را در زير زنگ بزرگي قرار مي دادند، و با به صدا درآوردن آن، تمامي سيستم هاي حياتي شخص را، ازقبيل گردش خون، تنفس و... دچار بي نظمي مي كردند و اين روند به مرگ محكوم منجر مي گشت. ارتش امريكا نيز پس از حمله به پاناما در سال سعي 1989 كرد با استفاده از پخش رپ هوي متال موسيقي راك با صداي بلند و گوشخراش، ژنرال نوريگا را، كه به سفارت واتيكان پناه برده بود، وادار به تسليم كند. اما از آنجايي كه كليساي رم نسبت به اين اقدام امريكايي ها اعتراض كرد، ارتش امريكا مجبور شد، اين عمليات را متوقف كند. باوجودي كه، مرگبار بودن صداهاي گوشخراش و بلند به اثبات رسيده است، اما هنوز مشخص نيست كه صداي بلند، به غيراز دستگاه شنوايي، چه اثري بر ساير اندام هاي بدن مي گذارد. مسئله اساسي در مورد آلودگي صوتي اين است، كه چگونه درباره صداهاي مزاحم قضاوت كنيم. به طور مثال يك راننده كاميون در طول روز، سروصداي زيادي ازقبيل صداي بوق، صداي موتور و لاستيك ها و.. را با خونسردي تحمل مي كند; ولي همين كه در زمان استراحت يك اتومبيل از مقابل منزل او رد شود، عصباني مي شود. بسامد صداهاي ميزان مختلف، شدت و بلندي صدا را به هنگام دريافت به وسيله گوش تعيين مي كند. صداهاي شديد، سلول هاي شنوايي را به شدت دچار ارتعاش مي كند و اگر اين حالت ارتعاش مدت زيادي ادامه يابد، باعث آسيبديدگي دستگاه شنوايي و به تبع آن ساير اندام هاي بدن، مخصوصا دستگاه عصبي، مي گردد. آلودگي صوتي حتي به هنگام خوابنيز، اثرات مخرب خود را دربدن شخص برجاي مي گذارد. زيرادستگاه شنوايي انسان به هنگام خواب فعال است و به طور عادي صداها را دريافت از مي كند اين رو خوابيدن در محيطهاي پرسروصدا به همان اندازه خطرناك است، كه زندگي كردن در اين گونه مكان ها. كسي كه به طور مثال، پنجره ها را در شب باز گذارده و مي خوابد، و فكر نمي كند كه به هنگام بامداد، هنگامي كه بار ترافيكي سنگيني در خيابان وجود دارد، سروصداي خيابان براي سلامتي او مضر است، بايد منتظر عواقب وخيم آن نيز باشد. تحقيقات نشان داده است كه، حتي در هنگام خواب آلودگي صوتي، خطر بيشتري براي شخص به همراه دارد. بايد فكري به حال آلودگي صوتي كردو راه هاي كم كردن ميزان سروصدا را در خيابانهاي شهرهاي بزرگ موردبررسي قرار داد. بايد مشخص شودكه حداكثر صدايي را كه انسان مي تواند تحمل كند، چقدر است. يكي از راههاي كنترل آلودگي صوتي ايجاد ديوارهاي عايق صوتي، در كنار مراكز و اماكن آلاينده، مانند ريل هاي راه آهن و خيابانها، است. در ساخت خيابانها و ريل هاي جديد بايد به اين نكته توجه كرد. به تازگي روش جديدي براي مبارزه با آلودگي صوتي ابداع شده است; در اين روش ميكروفونهايي صداهاي حاصل از رفت و آمد اتومبيل ها در خيابان دريافت را، كرده و اين اصوات را باامواج صوتي ديگر، طوري تركيب مي كنند، كه صداي دلنشيني به گوش كساني كه در اطراف خيابان هستند، برسد. به اين ترتيب از شدت آزاردهندگي سروصداي خيابانها كاسته مي شود. اشپيگل ژانويه 96 ترجمه قاسم طولاني