Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750527-3567S1

Date of Document: 1996-08-17

اوضاع اقتصادي اريتره پس از جنگ . واحد رسانه هاي خارجي همشهري: بازسازي يك كشور پس از سالها جنگ، هميشه فرايندي كند و دردناك است، به ويژه اگر آب و هواي آن غيرقابل پيش بيني باشد. به گزارش تلويزيون بي. بي. اريتره سي، كه جوانترين كشورآفريقاست، و از 3 سال پيش استقلال خود را از اتيوپي به دست آورد براي خود هويتي جديد را قالبريزي كرده اما است هنوز يكي از فقيرترين كشورهاي جهان است. تهديد دايمي خشكسالي نشان از آن دارد كه زندگي هميشه تكاپويي سخت است. در اريتره كمبود مواد غذايي مساله اي دايمي هنگامي است كه فصل بذرافشاني در ارتفاعات اريتره فرا مي رسد، كشاورزان با نگراني چشم به آسمان مي دوزند و در انتظار نخستين نشانه هاي باران به سر مي برند. اما هيچ چيز در اينجا قابل پيش بيني نيست و باران مي تواند تفاوت ميان زندگي و مرگ باشد. بنابر اين، ساخت سدهاي كوچك اولويت يافته است. براي مثال، در مركز جنوباسمره، اين كشور، سدي ساخته شده است، كه آب مورد نياز حدود 3 هزار تن در منطقه را تامين مي كند. حتي در يك روز تعطيل ملي، روستائيان براي كمك به ساخت سد جمع مي شوند. اين گردهمايي نمادي از فلسفه خوداتكايي اهالي اريتره است كه به آنان كمك كرد تا در جنگي 30 ساله پيروز شوند. يك كارشناس مي گويد: آب به معناي زندگي است، و به كمك آن زندگي اين جامعه تغييرخواهد كرد. زيرا نه تنها آنان آب را براي مصرف روزانه خودبه كار خواهند برد، بلكه آن را براي محصولات كشاورزي مصرف خواهند كرد. اين محصولات در درجه اول براي خودشان خواهد بود، و سپس آنها محصول كافي براي فروش به بازار توليد خواهند كرد. اهالي اريتره تمام كوشش خودرا براي توسعه كشاورزي به كارمي برند. زندگي اكثر جمعيت اين كشور از كشاورزي در تامين مي شود گذشته، منطقه جنوباسمره براي كشت غلات در نظرگرفته شده بود، اما اكنون بابه كار گرفتن سيستم جديدآبياري، روستاييان توانسته اند سبزيجات هم به عمل آنان آورند، كشتزارهاي كوچك خود را تقسيم نموده اند، و از هر قطعه زمين استفاده مي كنند. هر چند توليد مواد غذايي افزايش يافته است، امامناطق روستايي فقير مانده اندو در چنگال آب هوايي غيرقابل پيش بيني گرفتار هستند. يك كارشناس مي گويد: اگر ماديدگاه خوشبينانه را در نظر بگيريم، و چند سالي باران خوبي را داشته باشيم، مي توانيم اميدوار باشيم كه اين كشور به سرعت خود را بازسازي خواهد كرد. اما يك سال مانند 1995 كافي است تا آنچه به دست آمده است از دست برود. پس همه چيز به مويي بسته است و آن هم وابستگي به آب وهوا دارد. در تلاش براي متنوع سازي محصولات در كشور يكي ازدارايي هاي ملي مورد توجه قرارگرفته است كه تاكنون واقعابه حساب نيامده بود. منبع مهمي كه اهالي اريتره اميدوارند از آن بهره برداري كنند، تا نياز مواد غذايي آنها برآورده شود، درياي سرخ است. در شهرمساوا سعي بر اين است كه صنعت ماهيگيري راگسترش دهند. عرضه ثابت ماهي تضمين شده است. اما مساله اين است كه بيشتر اهالي اريتره به طور سنتي ماهي خور نيستند. دولت اريتره سعي دارد مردم اين كشور را به خوردن ماهي ترغيب كند. برنامه هايي هست كه ماهي بيشتري را در دسترس اهالي قرار داده و صادرات را افزايش دهند. اين موضوع مي تواند بخشي حياتي از بازسازي كشور باشد، و يكي از بهترين راههاي تضمين امنيت مواد غذايي محسوب شود. يك كارشناس مي گويد: محصولات غذايي دريايي به خودي خود وجود دارند و نيازي به تغذيه آنها و احتياجي به باران نيست. مگر اينكه ما دريا را مسموم كنيم. اميدوارم كه اين اتفاق روي ماهي ندهد در محيط زيست طبيعي خود وجود دارد و در انتظار صيد است. بنابر اين تضميني براي مردم ماست. سنت دريانوردي در شاخ آفريقابه دوران بسيار قديم بازمي گردد. اريتره با يكهزار كيلومتر خط ساحلي، و هنوز يكي از آسيبپذيرترين كشورهاي جهان، اميدوار است استفاده كامل از دريا به عمل آورد تا بتواند مردم خود را تغذيه كند.