Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750525-3523S1

Date of Document: 1996-08-15

قطره قطره جمع گردد وانگهي دريا شود در جايي كه مصرف گرايي با تمام ابعادش خود را به نمايش مي گذارد، آب، اين سرچشمه حيات را چون بازيچه اي بي مقدار به هدر مي دهند آب، اين وديعه الهي و سرچشمه حيات، سمبل روشنايي و بركت، در تمامي اعصار و قرون جايگاه خاص خود را در مسير زندگاني موجودات بخصوص حيات انساني داشته است. واژه آب هميشه تداعي گر سرسبزي، نشاط، زندگي، نور و طهارت بوده و هست. تاريخ زندگي و وابستگي به آب همچون تاريخ انساني ريشه دار و كهن است و اين نياز ريشه كهن ستبري در تاريخ تمدن انساني دوانده و سرمنشا بسياري تحولات، همبستگي ها، جنگ ها و ويراني ها در تاريخ بوده است و در حقيقت نقش تعيين كننده اي را در حيات بشري داشته است و ما بازتاب آن را در داستان ها و اشعار و ضربالمثل ها مي توانيم به وضوح نظاره گر باشيم. نياز مبرم انسان به آب او راواداشته تا از همان اوان تاريخ همواره در پي دستيابي به آب ومنابع آبي باشد و اين تلاش پي گير تا به امروز ادامه دارد و به مدد علم و تكنيك امروزي تا حد زيادي در اين زمينه موفقيت حاصل گرديده است. اما در كنار اين تلاش بي وقفه كه منجر به دستيابي راحت و بدون زحمت به آب شيرين شده، چاهي ژرف به نام اسراف نيز دهان باز كرده است و اين نعمت را بدون استفاده صحيح مي بلعد و به كام فرو مي برد. آبي كه در همين زمان دستيابي آسان مي تواند حياتبخش زندگي بسياري از موجودات اعم از انسان و نبات و حيوان در اقصي نقاط اين مرز و بوم باشد. آبي كه مي تواند روشنايي بخش چشمان و رامشگردستان پينه بسته روستايي زحمت كشيده اي باشد كه در دل كوير يا كوه با چنگ و دندان قطره آبي را از دل خاك بي روح و بي جان بيرون مي كشد و تحفه ساقه پرعطش نهالي نوپا مي كند. آري در جايي كه مصرف گرايي باتمام ابعادش خود را به نمايش مي گذارد و با قساوت تمامي ارزش هارا زير پا مي گذارد و چون خوره به جان فرهنگ قناعت گراي ما مي افتد، آب، اين سرچشمه حيات يا بهتربگويم خون طبيعت را در هر كوي و برزن، چون بازيچه اي بي مقدار به هدر مي دهند و قطره قطره و خانه به خانه از آب آلوده دريايي مي سازند كه خوره جان اشجار و طبيعت مي شود و همان آبي كه حياتبخش است چون بلايي خانمان برانداز به دامان طبيعت مي افتد، كه: قطره قطره جمع گردد وانگهي دريا شود. و در مقابل اين صحنه تنفرانگيز در مسافتي نه چندان دورتر از اين ميدان برسينه كوه به نهالستاني برمي خوري كه نوازشگر چشمان و جان و دلت مي شود و در مي ماني كه اينهمه لطافت از دل صخره چگونه؟ سربرآورده آيا جز دستي ايثارگر واز خود گذشته مي تواند چنين غزلسراي زندگي و حيات در دل سنگ بي جان؟ باشد كشور ما ايران جزء مناطق كم آبجهان است. اين را همه مي دانيم و بايد اين را نيز به دانسته هايمان بيفزاييم كه پيش بيني مي شود قرن آينده قرن كمبود آب و يا شايد بي آبي باشد. آيا با وجود اين دانسته ها نبايد در پس هر قطره اسراف آب باري از سرزنش را بر دوش خود متحمل ؟ شويم تاكنون كه حجم عظيمي از آب شيرين را روانه چاههاي فاضلابمان كرده ايم، ولي هر چه بود گذشت. بايد از هم اكنون با فوريت وجديت وصف ناپذير درصدد چاره جويي بود. برخورداري بسياري از شهرها و روستاهاي كشور بخصوص پس از انقلاب اسلامي و استفاده مردم از آب پالايش شده در مصارفي همچون آشاميدن، استحمام، شستشو، آبياري فضاي سبز، شستشوي محيط و وسائط نقليه و... به دنبال خود مصرف بي رويه و هدردهي در ميزان بالايي را به همراه آورده است. شايد عدم آگاهي قشري از مردم به مراحل پيچيده و پرهزينه پالايش آب در تصفيه خانه هاي كشور خود محوري براي توجيه اين اسراف باشد. از جمله مواردي كه درصد عمده اي در اين ميزان هدردهي دارد باز بودن بلاانقطاع شير آب هنگام مصارف مختلف است (به طور مثال هنگام نظافت شخصي و استحمام، شستشو، اماكن عمومي، خدماتي و صنعتي ). با اندازه گيري هاي به عمل آمده ميزان آب آشاميدني به هدر رفته كه بواسطه باز بودن نابجاي شير آب آشپزخانه ها و دستشويي ها درمنازل توسط هر فرد در شبانه روز به هدر حدود 15 مي رود ليتر برآورد شده است. براساس گزارش سازمان بهداشت جهاني بيش از 10 ميليون خانوار ايراني (با در نظر داشتن ميانگين جمعيت هر /5 2واحد نفر ) براي نظافت روزانه شخصي به آب لوله كشي و بهداشتي دسترسي دارند. بنابراين ميزان اتلاف آب هر خانوار از اين طريق در /28 5سال مترمكعب و در كل كشور رقمي بالغ بر 285 ميليون مترمكعب است. يعني تقريبا مقداري برابر حجم مفيد ساليانه مخزن سد لتيان را ما به هدر مي دهيم، دور از انتظار نيست تعجب نكنيم، كه: قطره قطره جمع گردد. با احتساب متوسط قيمت تمام شده ( ريال ) 800 براي انتقال وتصفيه هر متر مكعب آب آشاميدني معادل ريالي اين حجم عظيم آب هدررفته حدود ميليارد 228 ريال است. بايد توجه داشت كه ارقام فوق فقط مربوط به هدردهي آب سرد است. در حالي كه در حدود نيمي از سال نياز آب اكثرا با آبگرم برطرف كه مي شود در نتيجه انرژي زيادي كه صرف گرم كردن آب شده نيز به هدر مي رود. اگر فرض كنيم كه حداقل 50 درصد آب هدر رفته درنيمي از سال بايد گرم گردد (به طور متوسط دماي آب معمولي شير 12 درجه سانتي گراد و دماي آبگرم مورد نياز 40 درجه سانتي گراد مي باشد ) ميزان اتلاف ساليانه آبگرم هر خانوار از اين /2 28طريق مترمكعب و در كل /22ميليون 8كشور مترمكعب است. طي محاسبات به عمل آمده مقدار انرژي كه صرف گرم كردن اين مقدار آب مي شود و به هدر مي رود براي هر /0 026خانوار كيلووات و در كشور 260 مگاوات برآورد مي گردد. طبق آمار موجود هزينه سرمايه گذاري جهت توليد و توزيع هر كيلووات برق حدود دلار 1000 مي باشد بنابراين هزينه انرژي به هدر رفته سالانه هر خانوار از اين طريق 26 دلار و در كل كشور 260 ميليون دلار است. بنابراين مشاهده كنيد كه تنها زيان اقتصادي ناشي از اين بي مبالاتي ها سالانه بالغ بر 260 ميليون دلار از سرمايه اين كشور را كه مي تواند صرف بازسازي و بهسازي شود به هدر مي دهد و گفتني است كه ميزان حقيقي و دقيق اين خسارات با توجه به هدر فتن آب در موارد مختلف ديگر مثل اماكن عمومي و خدماتي و صنعتي و... همزمان با رشد روزافزون جمعيت طبيعتا بسيار بيشتر از اين مقادير است كه: قطره قطره..؟ !! بايد به اقلام، خسارات بخش ديگري را نيز اضافه كنيم كه آن از بين رفتن محصولات كشاورزي ناشي از كمبود آب و بالطبع خسارت وارده اقتصادي از اين جنبه و نتيجتا وقت و نيروي هدر رفته انساني براي اين كار است. و پرسش آخر آيا به عنوان يك مسلمان و يا يك انسان با هرمذهب و مسلك اين توانايي رادرخود مي بينيم كه پاسخگوي دادگاه عدل الهي و حداقل محكمه وجدان براي اين همه بي مبالاتي و اسراف و تبذير؟ باشيم جايي كه توانايي خودداري آسان از به هدر دادن اين نعمت را ؟؟؟ نداريم دكتر داود فدايي فاطمه منتظري هدشي