Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750522-3305S1

Date of Document: 1996-08-12

كنترل جمعيت گامي اساسي در حفظ محيطزيست كنترل جمعيت نخستين گام براي حفظ محيط زيست و رفاه اجتماعي است رفاه اجتماعي براي هرجامعه يي خواه كوچك ودر حد يك خانواده و خواه بزرگ در محدوده يك كشور و ملت از آرزوهاي ديرين بشريت محسوب مي شده است. رسولان وحي و پديدآورندگان اديان الهي و نيز متفكران و انديشوران هر اجتماعي و هر عصري دعوت به (مساوات ) قسط و عدل و مذمت فقر را سرلوحه برنامه هاي خود تلقي مي كرده اند، اصل رفاه كه هر شخصي لازم است نيازهاي اساسي انساني نظير خوراك، مسكن، ... خود را برآورده كند به رفاه نسبي و عمومي جامعه يي كه در آن زيست مي كند ارتباط دارد. عوامل رفاهي هر جامعه به نسبت افراد آن جامعه كه از امكانات رفاهي بهره مند مي شوند، متفاوت خواهد بود و شايد يكي از عوامل اصلي تعيين و تميز جوامع توسعه يافته و پيشرفته و جوامع عقب مانده و جهان سوم كم وكيف رفاه عمومي باشد. يعني هر چه در زمان جلوتر برويم سهم هر فرد در اجتماع از رفاه بايد افزايش يابد كه اين نيز به دو روش ممكن و قابل دستيابي است. اول افزايش ميزان رفاه كلي اجتماعي درطول زمان كه مستلزم پيشرفت درديگر زمينه هاي اجتماعي وعلمي مي باشد. راه دوم كه ضمن ثابت بودن عوامل رفاهي عملي خواهد بود همانا محدود نمودن تعداد افراد بهره مند ازاين رفاه نسبي مي باشد. مثال تعدادمدارس در مقابل افزايش جمعيت در كشورمان گويااست كه يا تعداد مدارس همگام با رشد جمعيت بايستي افزايش يابد كه جهت اين امر با توجه به رشد دانش آموزي لازمست درهر دقيقه يك كلاس ساخته شود تا جوابگو باشد و يا براي رشد سرسام آور آن با تعداد مدارس ثابت فكري كرد. به همين نحو در مصرف غذاو حفظ محيط زيست موثراست كه مشروحا به آن پرداخته خواهد شد. البته اين نكته كه ميزان رشد رفاه اجتماعي تحت تاثيرتوسعه و پيشرفت جامعه مي باشد نيز نبايد از نظر دور داشت يعني كشوري جهان سومي هرگاه بخواهد بطرف رشد و توسعه كه رفاه اجتماعي نيز بهمراه دارد، گام بردارد توسعه يافتگي و رفاه مقهور رشد جمعيت خواهد بود و در نتيجه هر چقدر در گسترش توسعه و رفاه كوشش نمايد بعلت رشد سريعتر جمعيت، همواره توسعه و پيشرفت تنها به عنوان جبران كاستي ها عمل خواهد كرد. تاثير كنترل رشد جمعيت بر سطح رفاه عمومي بسيارواضح است كاهش در آهنگ رشد جمعيت باعث كاهش نياز افراد جامعه نسبت به خوراك، پوشاك، آموزش مسكن، و غيره خواهد شديعني پس از كوتاه زماني نياز به اين خواسته ها اشباع شده و همه افراد داراي مسكن شده و ديگر نيازها و حوائج روزانه نيز تامين مي گردد و نيازهاي جديد كه رقم قابل توجهي را در كشورهاي جهان سوم تشكيل مي دهد از بين مي رود و نيازها در حد بهسازي و بهره وري بهينه باقي خواهد ماند. اما در زمينه مواد غذايي كه بصورت نياز روزانه هر انساني تلقي مي شود با توقف رشد جمعيت، نقش بسزايي در كاهش بهره برداري از طبيعت و نهايتا نگهداري آن خواهد اين داشت امر باعث حفظ منابع طبيعي و استفاده از امكانات موجود در آن و ممانعت از دست اندازي به جنگلها براي مصارف كشاورزي، استخراج معادن كه علاوه بر تخريب فيزيكي و شيميايي محيط زيست، آلودگي زمان استخراج، فراوري و پس از رفع نياز از فراورده ها را بهمراه دارد، كاهش بهره برداري از مخازن آبهاي زيرزميني جهت مصارف كشاورزي و شهري و در نتيجه كاهش آلودگي آبها و سفره هاي آب زيرزميني، كاهش ميزان چرا و تخريب مراتع و هزاران ديگر مي شود كه باعث حفاظت محيط زيست شده كه اين جلوگيري از تخريب محيط زيست بر شاخص هاي رشد فرهنگي، اقتصادي، اجتماعي و رفاه اجتماعي جامعه را در پي خواهد داشت. در پايان لازم به ذكر است كه همه اين اگرها در گروتوقف رشد جمعيت خواهد بود و گرنه، رويايي بيش نيست. محمدباقر اسماعيل پور