Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750416-1026S1

Date of Document: 1996-07-06

حس زنده بودن عكاسي گزارشي از برپايي سه نمايشگاه عكس كامران جبرئيلي: ما بيش از اينكه درباره عكس حرف بزنيم، بايد اطمينان داشته باشيم كه همه عكس خوب را تحسين مي كنند به بهانه برپايي سه نمايشگاه عكس در نگارخانه آفرينش سرو، گالري سيحون و خانه عكاسان گزارشي از اين نمايشگاهها تهيه شده است كه در پي مي آيد. نمايشگاه آثار عكس دو عكاس جوان، شهريار توكلي و فرشيد آذرنگ از 25 خرداد تا پنجم تيرماه در نگارخانه آفرينش سرو برپا بود. در اين نمايشگاه سه مجموعه عكس از اين دو عكاس به نمايش گذاشته شد. شهريار توكلي دانشجوي رشته عكاسي دانشگاه هنر در مورد مجموعه كار خود با نام براي بابا بزرگ چنين مي گويد: اين مجموعه عكسها مربوط به مراسم فوت پدربزرگم است. تصميم داشتم از فضاهاي شهري، فضايي نامتعارف ايجاد كنم. در واقع فكر كردم چطور مي توان مورد عزا را به فضاي عزاتبديل كرد و اين اتفاقات آشنا را به يك كليت تعميم داد. بنابراين دريافتم كه با محو تمام آشنايي ها يك صحنه عزاداري ايجاد شود. مثلا محو يكي از افرادي كه گريه مي كند، منجر به ايجاد لكه اي شد. پس از چاپ عكسها مشاهده كردم از اين زاويه نيز مي توان به موضوع نگاه كرد كه به طور ناخودآگاه وقتي مرده اي را مي ديديم، به طور واضح مي ديديم و زماني كه او به ما و مراسم عزاداري مي نگرد، محو يعني مي بيند تمايزي ميان نگاه ما و او وجود دارد، و من خواسته ام تفاوت ميان اين دو نگاه را به تصوير بكشم. توكلي در زمينه ايجاد تناليته هاي خاكستري يكنواخت و يكدستي فضا در كارهايش مي گويد: عكسهايم را بيشتردر فضاهاي ابري كار كرده ام، به اين دليل يكنواختي در آنها ديده مي شود، هرچيز در عكس مثل سنگ، علف و خاك در يك اندازه و يك عرض قراگرفته اند كه اين موضوع براي گريز از تاكيد است. شايد دليل ديگرچنين مسئله اي اين باشد كه نور يكدست و نبود سايه كمك مي كند تا فقط خود جسم مطرح شود. مثلا وقي كه سايه وارد تصوير مي شود، تاكيد بر سنگ از بين مي رود. وي در جايي ديگر مي گويد: متاسفانه در مسابقات عكاسي كه برگزار مي شوند، نسبت به عكاسي هنري توجه كمي مي شود و سياست داوران بيشتر تاكيد بر عكاسي مستند البته است من عكاسي مستند را نفي نمي كنم ولي حتي در بخش آزاد نيز اين نوع عكاسي مورد توجه بوده است. به نظر من فقط در قالب مجموعه مي توان عكسهاي هنري را ارايه داد و تك عكس در اين مقوله معنايي ندارد. دوربين، ابزاري براي نقاشي نمايشگاه عكسهاي سهراب دريابندري نيز چندي پيش درگالري سيحون مورد بازديد علاقه مندان قرارگرفت. اين عكاس در حدود چهار سال است كه عكاسي را به طور تجربي آغاز كرده و در كار خود باافرادي چون احمد پناهي، ابراهيم حقيقي، كامران جبرئيلي و بهرام دبيري مشورت داشته است. وي در زمينه هاي معماري، آبستره، طبيعت وژورناليستي كار مي كند. وي در مورد شباهت عكسهايش به نقاشي مي گويد: من به نقاشي نيز مي پردازم و به اين دليل دوربين من ابزاري براي نقاشي است و ايجاد تصوير به منزله قلم مو. در عكسهاي دريابندري ترتيب مشخصي ديده خود نمي شوند در اين باره مي گويد: شايد بهتر بود كه روندخاصي در اين عكسها وجود داشت ولي بعضي عكسها بايكديگر ارتباط دارند و من اين عامل را در نظر گرفته ام كه كارهايم دو بعدي باشند، پرسپكتيو نداشته باشند و از لحاظ رنگ و تركيببندي (كمپوزيسيون ) متناسب با يكديگر باشند. نياز به ثبت رويدادهاي تاريخي خانه عكاسان چندي پيش مجموعه عكسهايي با موضوع سالمندان را از تعدادي عكاس به نمايش عمومي گذاشت. كامران جبرئيلي به خاطر مجموعه عكس علي قلي افتخار نفربرگزيده اول نمايشگاه شد. اين عكاس از سال 54 همراه با تحصيل در رشته معماري دانشكده هنرهاي زيبا دانشگاه تهران به عكاسي مي پردازد. از وي تاكنون مجموعه ابيانه جنگ، عكسهاي زندگي، ونگاهي به ايران به چاپ رسيده اندو آثارش در نمايشگاههاي داخل و خارج از كشور به نمايش درآمده اند. جبرئيلي در حال حاضر به عنوان خبرنگار عكاس براي مطبوعات خارجي كار مي كند، گفتگوي كوتاهي با وي در پي مي آيد. o با توجه به فراخوان مسابقه كه بهادادن به شادي ها و لحظات شاد واميدبخش كهنسالان بود، فكر نمي كنيد كه تعدادي از عكسها نه تنها اين مورد را نشان نمي دادند بلكه به عكس عمل كرده اند. از آنجا كه فكر اوليه طرح چنين مسابقه اي از جانب آسايشگاه كهريزك بوده است، هدف اصلي ايجاد اميدواري به زندگي در كهنسالان است و طبعا عكسهايي مورد نظر بوده اند كه با چنين ديدگاهي گرفته شده باشند. ولي همانطور كه در نمايشگاه ديديد، بعضي از عكسها فضاي نااميدي، كسالت و تنهايي را در خود داشتند كه شايد عكاسان اين عكسها، عكس با ديدگاه مثبت به زندگي كهنسالان نداشته اند. o برخي عكاسان جوان دليل شركت نكردن در مسابقات ونمايشگاههاي جمعي را، گرايش داوران به عكسهاي مستند اجتماعي مي دانند و معتقدند در ايران توجهي به مقوله عكاسي هنري نظر نمي شود شما در اين مورد ؟ چيست وقايع انقلاب اسلامي و پس از آن جنگ ايران و عراق دوربين هارا به سوي خود چرخاند. حال، چه دوربين افراد عادي را كه قبلا از گل و طبيعت عكس مي گرفتند و يا بادوربين بازي هاي عكاسي مي كردند و چه دوربين عكاسان حرفه اي. بنابر اين، بديهي است كه گرايش اصلي جامعه عكاسي به تهيه عكس مستند باشد. در واقع، تحول سريع رويدادهاي تاريخي و نياز به ثبت روزانه اين رويدادها بوده است كه عكاسي مستند را تقويت كرده و موجب حضور دوربين ها در مقابل اين صحنه ها بوده است. ولي فراموش نكنيم كه در چند سال اخير نمايشگاهها و مسابقات عكاسي همواره بخشي از موضوعات خود را به عناويني چون عكاسي ابداعي و عكاسي آزاد اختصاص داده اند كه طبعا جايي بوده است. براي عرضه عكسهايي با ديدگاههاي شخصي و عكاسي صرفا براي از عكاسي طرفي به نظر من، طرح چنين مواردي از جانب برخي عكاسان، بهانه اي براي كم كاري است. ما بيش از اينكه درباره عكس حرف بزنيم، بايد عكس بگيريم و اطمينان داشته باشيم كه همه عكس خوب را تحسين مي كنند. زيرنويس عكسها: عكس از: شهريار توكل عكس از: سهراب دريابندري عكس از: كامران جبرئيلي