Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750413-925S1

Date of Document: 1996-07-03

دقت كنيد يك كلام، هزاران پيام ديروز طي مراسمي در باشگاه فرهنگي آموزش عالي پذيرفته شدگان برگزيده مرحله اول آزمون سراسري جوايزي دريافت داشتند. سعي تمامي اين دانش آموزان ساعي باعث افتخار است اما در ميان آنها تلاش دو دوست از يك مدرسه كه حائز رتبه اول و سوم گروه علوم انساني شده بودند، از جهات ديگري نيز قابل قدرداني بود. منيره فرضي شوب (از روستاي شوبكلا ) و معصومه شمس تبار كامي (از روستاي كامي كلا ) از هيچ گونه امكانات استثنايي برخوردار نبودند. مدرسه آنها دولتي بود آن هم نه در تهران بلكه در يكي از بخشهاي شهر بابل يعني بخش در بند پي غربي. به گفته خودشان معلمهاي جوان ولي پر تلاش داشته اند. روستاهايشان باهم فاصله زيادي داشته و نمي توانسته اند در خانه با هم درس بخوانند. آنها مجبور بودند از فرصتهاي كوتاه بين كلاسها استفاده كنند. معلم خصوصي يا كلاس فوق العاده اي هم نداشته اند. منيره فرضي مي گويد: در تمام مدت ما با هم رقابتي سخت داشتيم اما در عين حال بهترين دوستان هم نيز بوده ايم و اگر هر كدام از ما مطلبي را ياد مي گرفت مي كوشيد تا آن را به ديگري نيز بياموزد و.... در سخنان منيره خانم نكات آموزنده فراواني وجود دارد كه بهتر آن دانستيم نتيجه گيري را به عهده خوانندگان عزيز روزنامه بگذاريم.