Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750413-868S1

Date of Document: 1996-07-03

تقدير از بزرگان آزمون سراسري دانگشاهها .سرويس علمي فرهنگي: طي مراسمي با حضور چند تن از مسئولان سازمان سنجش آموزش كشور، از حائزين رتبه هاي اول تا سوم مرحله اول آزمون سراسردانشگاهها در گروههاي چهارگانه آزمايشي، تجليل به عمل آمد. به گزارش خبرنگار ما، در اين مراسم كه در محل مجتمع فرهنگي و رفاهي وزارت فرهنگ وآموزش عالي برگزار شد، نفرات اول تا سوم گروههاي آزمايشي علوم رياضي و فني، تجربي، انساني و هنر، جوايز خود را، شامل لوح تقدير و يك عدد سكه بهار آزادي، از رياست سازمان سنجش آموزش كشور دريافت كردند. براساس اين گزارش، به رغم اعلام قبلي از سوي روابط عمومي هاي وزارت فرهنگ و آموزش عالي و سازمان سنجش آموزش كشور، مراسم مذكور بدون حضور دكتر هاشمي گلپايگاني وزير فرهنگ و آموزش عالي برگزار شد. از مجموع 12 نفر اول تا سوم گروهها 7 نفر پسر و 5 نفر دختر هستند كه 9 نفر متولد سال 57 دو نفر متولد سال 56 و يك نفر متولد سال 52 هستند. به منظور اطلاع از چگونگي تلاش اين منتخبين در مرحله اول رقابتها، گفت وگويي با چند تن از آنان انجام داده ايم كه در پي مي آيد: همشهري: از چه زماني به طورجدي براي كنكور كار؟ كرديد آناهيتا حكمت دانش آموزمدرسه فرزانگان تهران و نفراول گروه هنر: از اواسط آبان بود كه تصميم گرفتم در رشته هنر شركت كنم فقط بعد از تعطيلي مدرسه، براي كنكور درس خواندم و شايد در روز حدود دو يا سه ساعت مطالعه كردم و البته كلاس كنكور هم مي رفتم. كيوان كوشا، دانش آموزدبيرستان علامه حلي تهران، نفردوم گروه علوم تجربي: از حدود بهار سال گذشته مطالعه جدي براي كنكور را شروع كردم و علي رغم اينكه به هنر هم علاقه زيادي دارم، در سال چهارم تقريبا به طور كامل آن را كنار گذاشتم. همشهري: بعد از شركت در آزمون فكر مي كرديد رتبه هاي اول را كسب ؟ كنيد كيوان كوشا: از آنجا كه سئوالات را خيلي خوب پاسخ داده بودم فكر مي كردم رتبه اول تا سوم را كسب كنم. البته به نظر من سئوالات خوب بود وآسانتر از سال هاي گذشته بود. آناهيتا حكمت: بعد از امتحان فكر مي كردم رتبه ام خيلي بد باشد، چون خيلي از سئوالات اختصاصي را اصلا بلد نبودم، ولي سئوالات عمومي را خيلي خوب جواب دادم و وقتي شنيدم رتبه اول را آورده ام، باور نكردم. معصومه شمس تبار كامي، نفر سوم گروه علوم انساني: البته اطرافيان من انتظار داشتند كه يكي از رتبه هاي اول را كسب كنم، چون در مسابقات علمي كشور هم مقام آورده بودم، اما خودم اصلا چنين انتظاري نداشتم. همشهري: از ميان عوامل مختلفي مثل محيط آموزشي، امكانات تحصيلي، خانواده و.. چه عاملي را در موفقيت خود موثر؟ مي دانيد آناهيتا حكمت: مهم ترين عامل براي من شايد اين بود كه احساس مي كردم حتما بايدرتبه خوبي بياورم، به دليل آنكه به پدر و مادرم قول داده بودم. ضمن اينكه فكر مي كردم اگر انسان واقعا هدفي داشته باشد و اراده كند مي تواند به آن هدف برسد. كيوان كوشا: البته فضاي آموزشي و مدرسه محل تحصيل من بخصوص در سال چهارم تمام نيروهاي خود را بسيج مي كند و تا حدامكان بچه ها را آماده مي كند، اما مهم ترين عامل خودم بودم، كه از ابتداي سال چهارم تصميم گرفتم رتبه خوبي بدست بياورم و همواره شوق رسيدن به اين هدف را در خود تقويت كنم. علاوه براين محيط امن خانوادگي من نقش مهمي را ايفا كرد. محيطي دور از اغتشاش و كاملا آرام كه بيشتر حاصل زحمات مادرم بود. عليرضا سياح، نفر اول گروه علوم تجربي و دانش آموزدبيرستان علامه حلي تهران: براي موفقيت در اين راه، در درجه اول انگيزه و هدف لازم است و در درجه بعد شرايط لازم، اين شرايط شامل محيط مناسب در خانه و تامين امنيت عاطفي دانش آموز و امكانات آموزشي است. اما در كل هركس بايد تلاش كندو به خدا توكل داشته باشد. از تعداد 12 نفر برگزيدگان مرحله اول تا سوم چهار گروه آزمايشي مرحله اول كنكور امسال نفر 7تهراني اند و ازدانش آموزان سه مدرسه فرزانگان، علامه حلي و رازي تهران هستند. در ميان اين منتخبين منيره خانم ها، فرضي شواب و معصومه شمس تبار كامي، دانش آموزان يك كلاس از مدرسه دولتي الزهراي بخش بند پي غربي شهرستان بابل، به ترتيبرتبه هاي اول و سوم گروه آزمايشي علوم انساني را كسب كرده اند. اين برگزيدگان، رابطه دوستانه، كار مشترك و رقابت سالم با يكديگر را مهم ترين عامل توفيق خود مي دانند. خانم شمس تبار در همين زمينه مي گويد: در روستا و بخش ما مدرسه غيرانتفاعي يا نمونه وجودندارد و هرچه هست مدرسه دولتي است و در هركلاس حدود 45 تا 50 دانش آموز تحصيل مي كنند و در مجموع امكانات آموزشي براي بچه ها بسيار كم است. اما در واحد آموزشي ما معلمان و دبيران، دلسوزانه زحمت مي كشيدند و هرچه در توان داشتند در خدمت دانش آموزان مي گذاشتند و ما هم خودمان تلاش مي كرديم و بخصوص درساعاتي كه در مدرسه بوديم باهم درس مي خوانديم چون فاصله روستاهايمان زياد بود و به هم دسترسي نداشتيم. وي مي افزايد: با توجه به اينكه امكانات زيادي براي پيشرفتهاي علمي و آموزشي در روستاها وجود ندارد، بچه هاي روستايي بايد از سعي و تلاش دريغ نكنند.