Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750413-865S1

Date of Document: 1996-07-03

مردم و مطبوعات - قسمت آخر مطبوعات هم حق دارند! امين زاده دبير سرويس شهري روزنامه ايران: سازمان هاي دولتي از رويارويي با خبرنگاران امتناع مي كنند، اخبارشان اغلب خشك و كليشه اي است و آن نيز باب ميل خبرنگاران نيست حسين قندي سردبير روزنامه اخبار: روزنامه ها تحت تاثير كمبود كاغذ، مطالب خود را محدود مي كنند، در اين چند روزي كه روزنامه دو صفحه اي منتشر شد و اكنون 4 صفحه اي منتشر مي شود مجبور شده ايم خبرها و گزارش هاي خود راكوتاه و فشرده كنيم و اين موضوع لطمه زيادي به مخاطبان نشريه وارد مي كند عبدي سردبير روزنامه سلام: نشريه اي موفق است كه خبرنگارش هفته اي يك خبربنويسد، نه روزي دو تا، همچنين گزارشگرش فرصت كافي براي تحقيق و مطالعه داشته باشد اشاره موفقيت مطبوعات در برقراري ارتباط با مردم از يكسو به شناخت آنها از علائق، نيازها و مسائل و مشكلات مردم بر مي گردد و از سوي ديگر به سازمان مطبوعات كه از عوامل دروني و بروني تاثير مي پذيرد، مربوط مي شود. ديروز در نخستين بخش اين گزارش توقعات و تصور مردم از مطبوعات و عوامل برون سازمان موثر بر كار مطبوعات بررسي شد، امروز در آخرين بخش گزارش مشكلات دروني سازماني مطبوعات بررسي شده است با هم مي خوانيم. عوامل درون سازماني الف -تامين مالي فقط آن گروه را مي توان روزنامه نگار حرفه اي واقعي دانست كه صرفا از راه نويسندگي امرار معاش مي كنند يا عمده درآمدهايشان از اين راه تامين مي شود. اين گونه روزنامه نگاران دو نوعند. گروهي كه فقط براي يك نشريه كار مي كنند و گروه ديگري كه درنشريات متعدد مي نويسند و به صورت ستوني يا سطري و مقاله اي دستمزد مي گيرند. اما روزنامه نگاران ما با وجود مرارتها و سختيهاي گوناگون مثل ديگر مشاغل فرهنگي از درامد ناچيزي برخوردارند به طوري كه اكثريت روزنامه نگاران تنها به يك شغل اكتفا نكرده اند. ناصر تقي پور عضو تحريريه روزنامه ابرار، من روزنامه نگاري را مي شناسم كه براي تامين نيازهاي مادي سه شغل دارد، دبيري ورزش، يك شغل ديگر و روزنامه نگاري. خبرنگاري شغل بيست و چهار ساعته اي است كه تعطيلي ندارد وبا مشقات و پيچيدگيهاي فراوان روبه رو است. فتانه آل علي عضو تحريريه روزنامه ايران: يك خبرنگار قبل از هر چيز بايد تامين مالي باشد. خبرنگاري كه محتاج مخارج روزمره باشد كمتر مي تواند رسالتش را براي روشن كردن افكار عمومي انجام دهد. عبدي سردبير روزنامه سلام درباره پايين بودن درامدروزنامه نگاران و تاثير آن در فرايند كار مطبوعات مي گويد: - نشريه اي موفق است كه خبرنگارش هفته اي يك خبر بنويسد نه روزي دو تا، همچنين گزارشگرش فرصت كافي براي تحقيق ومطالعه داشته باشد. درامد روزنامه نگار كه پايين باشد موجب مي شود افراد سطحي، در روزنامه كار كنند، مطالب سطحي بنويسند. براي مطالب سطحي هم پول زيادي تعلق نمي گيرد، يعني مخاطب در قبال مطالب سطحي حاضر نيست بهاء زيادي بپردازد. از جهتي ديگر; پولي كه براي روزنامه خرج مي شود، پولي نيست كه يك خبرنگار در روزنامه كار كند. خبري را توليد كند كه نياز آن را براورده كند. همان كسي كه مخاطب روزنامه است، حاضر نيست با اين وضع در نشريه اي قلم بزند. ب -متكي بودن به خبرگزاريها ونياز مبرم به متخصصان و مفسران در روزنامه با وجود مشكلات و مرارتهاي بسيار در راه تنظيم و تهيه خبر، بيشتر روزنامه ها متكي به استفاده ازخبرگزاريها براي دريافت اطلاعات و اخبار هستند. خبرنگاران ترجيح مي دهندبه جاي، به جان خريدن مشكلات خبري، چشم انتظار اخبار تلكس دريافتي از خبرگزاري باشند. منصور حكيم جوادي عضو تحريريه روزنامه همشهري: روزنامه ها از يك منبع واحد خبري استفاده مي كنند، خبر را از روي تلكس دريافت مي كنند و بدون تحليل و تفسير به چاپ مي رسانند كه منجر به يكنواختي روزنامه ها شده است. اينجاست كه خبرسازي مفهوم خود را ازدست مي دهد و باعث عدم تنوع و داشتن نگاه يكسان به مسائل و رويدادهاي مختلف مي شود، در نتيجه مطبوعات يكدست، يكجور، و عين هم به چشم مي آيند. حسين قندي سردبير روزنامه اخبار درمقاله خود در فصلنامه رسانه چنين مي گويد: روزنامه ها و مجلات كه هزينه اعزام خبرنگاران خود به محل واقعه را متقبل مي شوند، صرفا در انتظار دريافت خبرنيستند، زيرا كه راديو تلويزيون سريع تر از آنها خبر را به آگاهي عموم رسانده اند، بلكه مي خواهند خبرنگاران تجزيه و تحليل و تفسير را ارسال كنند. خبرنگار بايد رشته مورد علاقه خود را بيابد و در آن زمينه معلومات خود را بالا ببرد. ج -اعمال ديدگاه غير تخصصي سليقه اي بودن حرفه روزنامه نگاري و اعمال ديدگاههاي غير تخصصي در محيط مطبوعات منجر به كم تجربگي و كمبود تواناييهاي حرفه اي در جامعه روزنامه نگاري است. امين زاده: تعداد روزنامه نگاران حرفه اي كه بتوانند با نفس و كلامشان با خواننده ارتباط صميمي برقرار كنند و مخاطبين احساس كنند كه روزنامه ارتباط نزديكي با مسايل آنها دارد، بسيار كم است. مطالب در روزنامه با نثر و بياني كاملا خشك و رسمي، و خارج از علم روزنامه نگاري نوشته مي شود و قادر نيست به طور مطلوب با مخاطبين ارتباط برقرار نمايد. روزنامه بايد به زباني در آيد كه كم سوادترين و با سوادترين خواننده برداشت لازم و بهره كافي را ببرند. روزنامه نگاران ما اغلب از اين مهارت بي بهره اند. يك نظر سنجي علمي از 315 روزنامه نگار ايراني نشان مي دهد كه متوسط سابقه فعاليت مطبوعاتي روزنامه نگاران /8 1ايراني سال است و از ميان اين 315 نفر دارندگان مدارك دانشگاهي روزنامه نگاري و /7 3خبري درصد علوم /6 7ارتباطات درصد زبان و ادبيات /5 7فارسي درصد جامعه شناسي مردم شناسي و علوم /4 8اجتماعي درصد رشته هاي فني و /4 8مهندسي درصد ادبيات فارسي و /3 2زبان شناسي درصد روان شناسي و علوم /2 9تربيتي درصد پزشكي و رشته هاي /2درصد 5مرتبط بوده است. /34 1درصد از روزنامه نگاران فاقدتحصيلات مرتبط با حرفه نيز دوره هاي كوتاه مدت آموزش روزنامه نگاري راگذرانده اند. نتيجه حال اين سوال مطرح است كه چگونه مي توان بر اين نارسايي تاريخي اجتماعي به نحو واقع بينانه اي فايق آمد و توان نهفته جامعه را در جهت بالندگي اطلاع رساني و توليد و توزيع مناسب و شايسته اطلاعات در چارچوب مطبوعات به خدمت؟ گرفت فرقاني: براي اينكه مطبوعات بتوانندرشد كنند و مردم اقبال مناسبي نسبت به مطبوعات نشان دهند لازم است كه مطبوعات به حيطه مسئوليتهاي اجتماعي خودشان نزديكتر زمينه هاي شوند رشد و توسعه اجتماعي را با فراهم كردن برخورد آراء و انديشه ها و تامين حق طبيعي مردم در كسب اطلاع فراهم كنند. - لازم است قانون مطبوعات به نحوي كه پاسخگوي مقتضيات نياز امروز جامعه انقلابي و اسلامي ما باشد، متحول گردد و ضمانتهاي حقوقي و قانوني لازم براي امنيت شغلي و حرفه اي روزنامه نگاران مورد ملاحظه قرار بگيرد. شكل صنفي و حرفه اي روزنامه نگاران فعال شود و شرايط آزاد براي فعاليت مطبوعاتي فراهم باشد تا مردم مطبوعات را از خودشان و باز تابنده خواستها و نيازهاي خود بدانند، نه اينكه نهادي وابسته به حكومت و دولت كه گوش شنوايي براي حرفهاي مردم ندارند. در حال حاضر مردم آن اطمينان و اعتماد لازم را به مطبوعات ندارند، قسمتي از آن ناشي از پيشينه تاريخي شكل گيري مطبوعات كشور است و بخشي ديگر ناشي از عملكرد خود مطبوعات در مقطع فعلي است. - مطبوعات نبايد صرفا به سخنگويان دولت و بلندگوي اهداف و سياستهاي او تبديل شوند و در عين حال هم بايد توجه داشت كه مطبوعات در جبهه مبارزه با دولت قرار نگرفته اند. بلكه به عنوان ناظران هوشيار و بيدار جامعه مسئوليتشان اين است كه جلوي پايمال شدن حقوق اساسي و سوء استفاده از قدرت و ثروت را در جامعه بگيرند. مطبوعات با توجه به شرايط خاص كشوربه عنوان يك كشور در حال توسعه كه ازشرايط انقلابي سربيرون آورده نقش است، بسيج توده هاي مردم، آگاه هوشياري سازي، آنها وجلب مشاركت آنها در فرآيند توسعه كشور برعهده دارند. بنابراين براي اينكه بتوانيم مطبوعات آزاد و مردمي داشته باشيم و براي اينكه قادر باشيم مردم را نسبت به مطبوعات علاقه مند كنيم بايد آن كمبودها و ضعفهايي كه اشاره شد را از بين برد و در واقع باور و اعتماد عمومي را نسبت به عملكرد مطبوعات بالا ببريم. عبدي: با تامين آزادي و قانون است كه مطبوعات مي توانند جايگاه خود رابيابند. ايجاد فرهنگ آزادي به حضور همه افراد به ويژه افرادي كه غير از ما مي انديشند بستگي دارد. امكان پذيرنيست كه همه يك جور و يك شيوه فكر و زندگي كنند، خصوصا در جامعه اي كه تقسيم كار درحال پيشرفت است. احترام به قانون نيز شرايط مطلوب مطبوعاتي را فراهم مي كند. امين زاده: در درجه اول، آموزش روزنامه نگاران حرفه اي سپس باز كردن كانالهاي خبري براي خبرنگاران تا قادرباشند با قدرت و اعتماد كامل بنويسندضروري است. از ميان برداشتن سدها وموانع غير رسمي و رسمي كه به صورت قانون نهادينه شده نيز از اهميت شاياني برخوردار است. از تصميم گيريهاي عجولانه در موردخبرنگاران اجتناب شود، خبرنگاران، امنيت شغلي، اقتصادي سياسي داشته باشند. تشكل صنفي خبرنگاران مي تواندتامين كننده آموزش حين كار مطابق با آخرين دستاوردهاي آموزش روزنامه نگاري باشد. استفاده از دستاوردهاي علمي در روزنامه ها، ارتباط دائم و مرتب بين روزنامه نگاران ايران و جهان در اين زمينه حائز اهميت است، فراموش نكنيم كه مردم وقتي روزنامه مي خوانند كه خودشان را در روزنامه ببينند. رامين سليماني: تحصيلات دانشگاهي، تجربه كار، علاقه و تعهد، اين چهار عامل بايد در كنار هم باشند تا روزنامه نگاران مراحل پيشرفت را به تدريج طي نمايند. علاوه بر اين توجه به گنجاندن قانون سختي كار خبرنگاري در قانون كار و بازنشستگي زودرس آنان همچنين روشن شدن حدود انتقاد و مرزهاي آن در قانون مطبوعات مي تواند رونق بيشتري به اين صنعت بدهد. بي ترديد ارتقاي توانمندي فرهنگي و مطبوعاتي و بالا بردن مصونيت اجتماعي در برابر تهاجمات خبري و فرهنگي استعماري، در گرو ايجاد فضاي فعال و پرنشاطي است كه بتواند استعدادها و خلاقيتهاي فكري جامعه را در نشر فرهنگ اطلاع رساني به كار گيرد و صحنه پرتكاپويي از روزنامه نگاري بيافريند. پشتوانه چنين فضايي حمايت از منزلت اجتماعي فعاليت هاي مطبوعاتي است. افسانه خليلي